óvinr

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Norse[edit]

Etymology[edit]

ó- (un-, non-) +‎ vinr (friend)

Noun[edit]

óvinr m

  1. enemy, foe
    Gáttir allar / áðr gangi fram / um skoðask skyli / um skygnask skyli / því at óvíst / er at vita / hvar óvinir / sitja á fleti fyrir. — verse 1 of the Hávamál

Descendants[edit]