şerbetçilik
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Turkish [edit]
Etymology [edit]
şerbetçi (“sherbet makes/seller”) + -lik (“-ship, -ness”)
Pronunciation [edit]
- IPA: [ʃeɾ.bɛt.ʧi.lic]
Noun [edit]
şerbetçilik (definite accusative şerbetçiliği, plural şerbetçilikler)
- job of a person who makes and/or sells sherbet.
- state of being a person who makes and/or sells sherbet.
Declension [edit]
declension of şerbetçilik
| singular (tekil) | plural (çoğul) | |
|---|---|---|
| nominative (yalın) | şerbetçilik | şerbetçilikler |
| definite accusative (belirtme) | şerbetçiliği | şerbetçilikleri |
| dative (yönelme) | şerbetçiliğe | şerbetçiliklere |
| locative (bulunma) | şerbetçilikte | şerbetçiliklerde |
| ablative (çıkma) | şerbetçilikten | şerbetçiliklerden |
| genitive (tamlayan) | şerbetçiliğin | şerbetçiliklerin |
possessive forms of şerbetçilik