αλήθεια

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀλήθεια (alētheia).

Pronunciation

• IPA: /aˈliθça/
• Hyphenation: α‧λή‧θεια

Noun

αλήθεια (alítheia) f,   plural αλήθειες

1. truth

Declension

declension of αλήθεια

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	αλήθεια	αλήθειες
genitive (γενική)	αλήθειας	αληθειών
accusative (αιτιατική)	αλήθεια	αλήθειες
vocative (κλητική)	αλήθεια	αλήθειες

Derived terms

• είναι αλήθεια (eínai alítheia, "it is true")
• ορός της αλήθειας m (orós tis alítheias, "truth serum")

Related terms

• αληθεύω (alithévo, “to be true”)
• αληθώς (alithós, “truly, really”)
• αληθινά (alithiná, “truly, veritably”)
• αληθής (alithís, “true”) (in Boolean logic)
• αληθινός (alithinós, “true”) (of a statement, story, etc)
• αληθοφανής (alithofanís, “plausable, apparently true”)

Adverb

αλήθεια (alítheia)

1. really, truly