βουλή

See also Βουλή

Ancient Greek

Alternative forms

• βόλλα (Aeolic), βωλά (Doric)

Etymology

From βούλομαι (boulomai, “I wish, will”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /bo͜olɛ͜ɛ́/

• (1st BC Egyptian): IPA: /buːléː/

• (4th AD Koine): IPA: /βulí/

• (10th AD Byzantine): IPA: /vulí/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /vulí/

Noun

βουλή (genitive βουλῆς) f, first declension; (boulē)

1. will, determination, decision
2. plan, project, intention
3. counsel, advice
4. council, senate

Inflection

First declension of βουλή, βουλῆς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	βουλή	βουλά	βουλαί
Genitive	βουλῆς	βουλαῖν	βουλῶν
Dative	βουλῇ	βουλαῖν	βουλαῖς
Accusative	βουλήν	βουλά	βουλάς
Vocative	βουλή	βουλά	βουλαί

Derived terms

• ἀριστόβουλος
• Ἀριστόβουλος
• βουλευτήριον
• βουλεύω
• Κρίτοβουλος

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G1012

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek βουλή (boulē).

Noun

βουλή (voulí) f,   plural βουλές

1. parliament
2. Congress

Declension

declension of βουλή

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	βουλή	βουλές
genitive (γενική)	βουλής	βουλών
accusative (αιτιατική)	βουλή	βουλές
vocative (κλητική)	βουλή	βουλές

Synonyms

• κοινοβούλιο n (koinovoúlio)

Related terms

• Βουλή f (Voulí, “the Parliament”)
• βουλευτής m and f (vouleftís, “member of parliament”)
• βουλευτίνα f (vouleftína, “member of parliament”)
• κοινοβουλευτικός (koinovouleftikós, “parliamentary”)

External links

• Βουλή των Ελλήνων on the Greek Wikipedia.el.Wikipedia:Βουλή των Ελλήνων