γέννησις

Ancient Greek

Alternative forms

• γέννασις (Doric)

Etymology

From γεννάω I beget

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /ɡén̚nɛ͜ɛsis/

• (1st BC Egyptian): IPA: /ɣɛ́n̚neːsis/

• (4th AD Koine): IPA: /ɣén̚nisis/

• (10th AD Byzantine): IPA: /ʝén̚nisis/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ʝénisis/

Noun

γέννησις (genitive γεννήσεως) f, third declension; (gennēsis)

1. producing
2. a birth

Inflection

Third declension of γέννησῐς, γεννήσεως

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ γέννησῐς	τὼ γεννήσει	αἱ γεννήσεις
Genitive	τῆς γεννήσεως	τοῖν γεννησέοιν	τῶν γεννήσεων
Dative	τῇ γεννήσει	τοῖν γεννησέοιν	ταῖς γεννήσεσῐ(ν)
Accusative	τὴν γέννησῐν	τὼ γεννήσει	τὰς γεννήσεις
Vocative	γέννησῐ	γεννήσει	γεννήσεις

Third declension of γέννησῐς, γεννήσιος (Ionic, Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ γέννησῐς	τὼ γεννήσιε	αἱ γεννήσιες
Genitive	τῆς γεννήσιος	τοῖν γεννησίοιν	τῶν γεννησίων
Dative	τῇ γεννήσῑ, γεννήσει	τοῖν γεννησίοιν	ταῖς γεννήσῐσῐ(ν), γεννησίεσῐ(ν), γεννήσεσῐ(ν)
Accusative	τὴν γέννησῐν	τὼ γεννήσιε	τὰς γεννήσῑς, γεννήσιᾰς
Vocative	γέννησῐ	γεννήσιε	γεννήσιες

Related terms

• γένεσις

References

• Bauer lexicon
• Liddell & Scott, A Greek-English Lexicon
• Strong’s concordance number: G1083