γιατρός

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἰατρός (iatró, “doctor”).

Alternative forms

• ιατρός

Noun

γιατρός (giatrós) c.,   plural γιατροί

1. (medicine) a doctor, healer.

Declension

declension of γιατρός

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	ο γιατρός	οι γιατροί
genitive (γενική)	του γιατρού	των γιατρών
accusative (αιτιατική)	τον γιατρό	τους γιατρούς
vocative (κλητική)	γιατρέ	γιατροί

Related terms

• ιατρικός (“medical”) (adj)
• ιατρείο n. (“surgery, clinic”)
• ιατρικό n. (“medicine”)
• ιατρική f. (“medical school”)
• οδοντίατρος c. (“dentist”)
• παιδίατρος c. (“paediatrician, pediatrician”)
• οφθαλμίατρος c. (“ophthalmologist, oculist”)

Descendants

• iatrogenic
• iatric, -iatrics
• -iatry

See also

• Ιατρική on the Greek Wikipedia.el.Wikipedia:Ιατρική