γνῶσις

Ancient Greek

Etymology

From γιγνώσκω "I know"

Pronunciation

• (Classical): IPA: [ɡnɔ́ː̀sis]
• (Koine): IPA: [ɡnˈo̞ːsis]
• (Byzantine): IPA: [ɣnˈosis]

Noun

γνῶσις (genitive γνώσεως) f, third declension; (gnōsis)

1. inquiry
2. knowledge
3. fame

Inflection

Third declension of γνῶσῐς, γνώσεως

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ γνῶσῐς	τώ γνώσει	αἱ γνώσεις
Genitive	τῆς γνώσεως	τοῖν γνωσέοιν	τῶν γνώσεων
Dative	τῇ γνώσει	τοῖν γνωσέοιν	ταῖς γνώσεσῐ(ν)
Accusative	τήν γνῶσῐν	τώ γνώσει	τάς γνώσεις
Vocative	γνῶσῐ	γνώσει	γνώσεις

Third declension of γνῶσῐς, γνώσιος (Ionic, Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ γνῶσῐς	τώ γνώσιε	αἱ γνώσιες
Genitive	τῆς γνώσιος	τοῖν γνωσίοιν	τῶν γνωσίων
Dative	τῇ γνώσῑ, γνώσει	τοῖν γνωσίοιν	ταῖς γνώσῐσῐ(ν), γνωσίεσῐ(ν), γνώσεσῐ(ν)
Accusative	τήν γνῶσῐν	τώ γνώσιε	τάς γνώσῑς, γνώσιᾰς
Vocative	γνῶσῐ	γνώσιε	γνώσιες

References

• LSJ
• Bauer lexicon
• Strong’s concordance number: G1108