δίδυμος

Greek

Adjective

δίδυμος m  (dídymos)   feminine δίδυμη, neuter δίδυμο

1. twin, twinned, being one of a pair of twins

   δίδυμα αδέλφια

   twin brothers

2. (figuratively) matching exactly

   δίδυμα πυροβόλα, δίδυμοι πύργοι

   twin cannon, twin towers

Declension

positive forms of δίδυμος

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	δίδυμος	δίδυμη	δίδυμο	δίδυμοι	δίδυμες	δίδυμα
genitive	δίδυμου	δίδυμης	δίδυμου	δίδυμων	δίδυμων	δίδυμων
accusative	δίδυμο	δίδυμη	δίδυμο	δίδυμους	δίδυμες	δίδυμα
vocative	δίδυμε	δίδυμη	δίδυμο	δίδυμοι	δίδυμες	δίδυμα

Noun

δίδυμος (dídymos) m and f,   plural δίδυμοι

1. twin (either of two people who shared the same uterus, or of two similar or closely related objects)

Declension

declension of δίδυμος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	δίδυμος	δίδυμοι
genitive (γενική)	διδύμου	διδύμων
accusative (αιτιατική)	δίδυμο	διδύμους
vocative (κλητική)	δίδυμε	δίδυμοι

Related terms

• Δίδυμοι
• δίδυμο
• δίδυμοι
• δίδυμες

Descendants

• didymous