εριστικός

Greek

Adjective

εριστικός m  (eristikós)   feminine εριστική, neuter εριστικό

1. grumpy, stroppy, quarrelsome, gruff, grouchy, crusty

Declension

positive forms of εριστικός

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	εριστικός	εριστική	εριστικό	εριστικοί	εριστικές	εριστικά
genitive	εριστικού	εριστικής	εριστικού	εριστικών	εριστικών	εριστικών
accusative	εριστικό	εριστική	εριστικό	εριστικούς	εριστικές	εριστικά
vocative	εριστικέ	εριστική	εριστικό	εριστικοί	εριστικές	εριστικά
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο εριστικός", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο εριστικός", etc)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	εριστικότερος	εριστικότερη	εριστικότερο	εριστικότεροι	εριστικότερες	εριστικότερα
genitive	εριστικότερου	εριστικότερης	εριστικότερου	εριστικότερων	εριστικότερων	εριστικότερων
accusative	εριστικότερο	εριστικότερη	εριστικότερο	εριστικότερους	εριστικότερες	εριστικότερα
vocative	εριστικότερε	εριστικότερη	εριστικότερο	εριστικότεροι	εριστικότερες	εριστικότερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο εριστικότερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	εριστικότατος	εριστικότατη	εριστικότατο	εριστικότατοι	εριστικότατες	εριστικότατα
genitive	εριστικότατου	εριστικότατης	εριστικότατου	εριστικότατων	εριστικότατων	εριστικότατων
accusative	εριστικότατο	εριστικότατη	εριστικότατο	εριστικότατους	εριστικότατες	εριστικότατα
vocative	εριστικότατε	εριστικότατη	εριστικότατο	εριστικότατοι	εριστικότατες	εριστικότατα

See also

• τζαναμπέτης m (tzanampétis, “curmudgeon, bad tempered person”)
• δύστροπος (dýstropos, “bad tempered”)