εἴρω

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /e͜érɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /íːroː/

• (4th AD Koine): IPA: /íro/

• (10th AD Byzantine): IPA: /íro/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /íɾo/

Etymology 1

From Proto-Indo-European *ser- (“to bind, put together”). Cognates include Sanskrit sarat, Latin serō, and Gothic 𐍃𐌰𐍂𐍅𐌰 (sarwa).

Verb

εἴρω (eirō) aorist: εἶρα/ἔρσα perfect: εἶρκα perfect m/p: ἔρμαι

1. I tie, join, fasten, string together
2. I insert

Inflection

    Present: εἴρω, εἴρομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἴρω	εἴρεις	εἴρει	εἴρετον	εἴρετον	εἴρομεν	εἴρετε	εἴρουσι(ν)
	subjunctive	εἴρω	εἴρῃς	εἴρῃ	εἴρητον	εἴρητον	εἴρωμεν	εἴρητε	εἴρωσι(ν)
	optative	εἴροιμι	εἴροις	εἴροι	εἴροιτον	εἰροίτην	εἴροιμεν	εἴροιτε	εἴροιεν
	imperative		εἶρε	εἰρέτω	εἴρετον	εἰρέτων		εἴρετε	εἰρόντων
middle/ passive	indicative	εἴρομαι	εἴρει/ εἴρῃ	εἴρεται	εἴρεσθον	εἴρεσθον	εἰρόμεθα	εἴρεσθε	εἴρονται
	subjunctive	εἴρωμαι	εἴρῃ	εἴρηται	εἴρησθον	εἴρησθον	εἰρώμεθα	εἴρησθε	εἴρωνται
	optative	εἰροίμην	εἴροιο	εἴροιτο	εἴροισθον	εἰροίσθην	εἰροίμεθα	εἴροισθε	εἴροιντο
	imperative		εἴρου	εἰρέσθω	εἴρεσθον	εἰρέσθων		εἴρεσθε	εἰρέσθων
		active				middle/passive
infinitive		εἴρειν				εἴρεσθαι
participle		εἴρων , εἴρουσα , εἶρον				εἰρόμενος , εἰρομένη , εἰρόμενον

    Aorist: εἶρα, εἰράμην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἶρα	εἶρας	εἶρε	εἴρατον	εἰράτην	εἴραμεν	εἴρατε	εἶραν
	subjunctive	εἴρω	εἴρῃς	εἴρῃ	εἴρητον	εἴρητον	εἴρωμεν	εἴρητε	εἴρωσι(ν)
	optative	εἴραιμι	εἴραις/ εἴρειας	εἴραι/ εἴρειε	εἴραιτον	εἰραίτην	εἴραιμεν	εἴραιτε	εἴραιεν/ εἴρειαν
	imperative		εἶρον	εἰράτω	εἴρατον	εἰράτων		εἴρατε	εἰράντων
middle	indicative	εἰράμην	εἴρω	εἴρατο	εἴρασθον	εἰράσθην	εἰράμεθα	εἴρασθε	εἴραντο
	subjunctive	εἴρωμαι	εἴρῃ	εἴρηται	εἴρησθον	εἴρησθον	εἰρώμεθα	εἴρησθε	εἴρωνται
	optative	εἰραίμην	εἴραιο	εἴραιτο	εἴραισθον	εἰραίσθην	εἰραίμεθα	εἴραισθε	εἴραιντο
	imperative		εἶραι	εἰράσθω	εἴρασθον	εἰράσθων		εἴρασθε	εἰράσθων
		active				middle
infinitive		εἶραι				εἴρασθαι
participle	m	εἴρας				εἰράμενος
	f	εἴρασα				εἰραμένη
	n	εἶραν				εἰράμενον

    Aorist: ἔρσα, ἐρσάμην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔρσα	ἔρσας	ἔρσε	ἔρσατον	ἐρσάτην	ἔρσαμεν	ἔρσατε	ἔρσαν
	subjunctive	ἔρσω	ἔρσῃς	ἔρσῃ	ἔρσητον	ἔρσητον	ἔρσωμεν	ἔρσητε	ἔρσωσι(ν)
	optative	ἔρσαιμι	ἔρσαις/ ἔρσειας	ἔρσαι/ ἔρσειε	ἔρσαιτον	ἐρσαίτην	ἔρσαιμεν	ἔρσαιτε	ἔρσαιεν/ ἔρσειαν
	imperative		ἔρσον	ἐρσάτω	ἔρσατον	ἐρσάτων		ἔρσατε	ἐρσάντων
middle	indicative	ἐρσάμην	ἔρσω	ἔρσατο	ἔρσασθον	ἐρσάσθην	ἐρσάμεθα	ἔρσασθε	ἔρσαντο
	subjunctive	ἔρσωμαι	ἔρσῃ	ἔρσηται	ἔρσησθον	ἔρσησθον	ἐρσώμεθα	ἔρσησθε	ἔρσωνται
	optative	ἐρσαίμην	ἔρσαιο	ἔρσαιτο	ἔρσαισθον	ἐρσαίσθην	ἐρσαίμεθα	ἔρσαισθε	ἔρσαιντο
	imperative		ἔρσαι	ἐρσάσθω	ἔρσασθον	ἐρσάσθων		ἔρσασθε	ἐρσάσθων
		active				middle
infinitive		ἔρσαι				ἔρσασθαι
participle	m	ἔρσας				ἐρσάμενος
	f	ἔρσασα				ἐρσαμένη
	n	ἔρσαν				ἐρσάμενον

    Perfect: εἶρκα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἶρκα	εἶρκας	εἶρκε	εἴρκατον	εἴρκατον	εἴρκαμεν	εἴρκατε	εἴρκασι(ν)
	subjunctive	εἰρκὼς ὦ/ εἴρκω	εἰρκὼς ᾖς/ εἴρκῃς	εἰρκὼς ᾖ/ εἴρκῃ	εἰρκότε ἦτον/ εἴρκητον	εἰρκότε ἦτον/ εἴρκητον	εἰρκότες ὦμεν/ εἴρκωμεν	εἰρκότες ἦτε/ εἴρκητε	εἰρκότες ὦσι(ν)/ εἴρκωσι(ν)
	optative	εἰρκὼς εἴην/ εἴρκοιμι/ εἰρκοίην	εἰρκὼς εἴης/ εἴρκοις/ εἰρκοίης	εἰρκὼς εἴη/ εἴρκοι/ εἰρκοίη	εἰρκότε εἴητον/ εἰρκότε εἶτον/ εἴρκοιτον	εἰρκὀτε εἰήτην/ εἰρκότε εἴτην/ εἰρκοίτην	εἰρκότες εἴημεν/ εἰρκότες εἶμεν/ εἴρκοιμεν	εἰρκότες εἴητε/ εἰρκότες εἶτε/ εἴρκοιτε	εἰρκότες εἴησαν/ εἰρκότε εἶεν/ εἴρκοιεν
	imperative		εἰρκὼς ἴσθι	εἰρκὼς ἔστω	εἰρκότε ἔστον	εἰρκότε ἔστων		εἰρκότες ἔστε	εἰρκότες ὄντων
middle/ passive	indicative	ἔρμαι	ἔρσαι	ἔρται	ἔρσθον	ἔρσθον	ἔρμεθα	ἔρσθε	ἔρνται
	subjunctive	ἐρμένος ὦ	ἐρμένος ᾖς	ἐρμένος ᾖ	ἐρμένω ἦτον	ἐρμένω ἦτον	ἐρμένοι ὦμεν	ἐρμένοι ἦτε	ἐρμένοι ὦσι
	optative	ἐρμένος εἴην	ἐρμένος εἴης	ἐρμένος εἴη	ἐρμένοι εἴητον/ ἐρμένοι εἶτον	ἐρμένω εἰήτην/ ἐρμένω εἴτην	ἐρμένοι εἴημεν/ ἐρμένοι εἶμεν	ἐρμένοι εἴητε/ ἐρμένοι εἶτε	ἐρμένοι εἴησαν/ ἐρμένοι εἶεν
	imperative		ἔρσο	ἔρσθω	ἔρσθον	ἔρσθων		ἔρσθε	ἔρσθων
		active				middle/passive
infinitive		εἰρκέναι				ἔρσθαι
participle		εἰρκώς , εἰρκυῖα , εἰρκός				ἐρμένος , ἐρμένη , ἐρμένον

Etymology 2

From *ϝερέω, from Proto-Indo-European *werh₃-, *wer- (“to speak”). Cognates include Sanskrit व्रत (vrata), Avestan 𐬎𐬭𐬬𐬁𐬙𐬀 (urvāta), Latin verbum, and Old English word (English word).

Verb

εἴρω (eirō)

1. to say, speak, tell

Inflection

    Present: εἴρω, εἴρομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἴρω	εἴρεις	εἴρει	εἴρετον	εἴρετον	εἴρομεν	εἴρετε	εἴρουσι(ν)
	subjunctive	εἴρω	εἴρῃς	εἴρῃ	εἴρητον	εἴρητον	εἴρωμεν	εἴρητε	εἴρωσι(ν)
	optative	εἴροιμι	εἴροις	εἴροι	εἴροιτον	εἰροίτην	εἴροιμεν	εἴροιτε	εἴροιεν
	imperative		εἶρε	εἰρέτω	εἴρετον	εἰρέτων		εἴρετε	εἰρόντων
middle/ passive	indicative	εἴρομαι	εἴρει/ εἴρῃ	εἴρεται	εἴρεσθον	εἴρεσθον	εἰρόμεθα	εἴρεσθε	εἴρονται
	subjunctive	εἴρωμαι	εἴρῃ	εἴρηται	εἴρησθον	εἴρησθον	εἰρώμεθα	εἴρησθε	εἴρωνται
	optative	εἰροίμην	εἴροιο	εἴροιτο	εἴροισθον	εἰροίσθην	εἰροίμεθα	εἴροισθε	εἴροιντο
	imperative		εἴρου	εἰρέσθω	εἴρεσθον	εἰρέσθων		εἴρεσθε	εἰρέσθων
		active				middle/passive
infinitive		εἴρειν				εἴρεσθαι
participle		εἴρων , εἴρουσα , εἶρον				εἰρόμενος , εἰρομένη , εἰρόμενον

References

• LSJ