εὐρύς
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Ancient Greek[edit]
Etymology[edit]
Compare Sanskrit उरु (uru, “wide, large, spacious”)
Pronunciation[edit]
- (5th BC Attic): IPA: /e͜ʊrýs/
- (1st BC Egyptian): IPA: /ɛwrýs/
- (4th AD Koine): IPA: /eβrýs/
- (10th AD Byzantine): IPA: /evrýs/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /evɾís/
Adjective[edit]
εὐρύς m, εὐρεῖα f, εὐρύ n; first/third declension; (eurus)
Inflection[edit]
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||
| Nominative | εὐρύς | εὐρεῖᾰ | εὐρύ | εὐρέε | εὐρείᾱ | εὐρέε | εὐρεῖς | εὐρειαι | εὐρέᾰ | |||
| Genitive | εὐρέος | εὐρείᾱς | εὐρέος | εὐρέοιν | εὐρείαιν | εὐρέοιν | εὐρέων | εὐρειῶν | εὐρέων | |||
| Dative | εὐρεῖ | εὐρείᾳ | εὐρεῖ | εὐρέοιν | εὐρείαιν | εὐρέοιν | εὐρέσι(ν) | εὐρείαις | εὐρέσι(ν) | |||
| Accusative | εὐρύν | εὐρεῖᾰν | εὐρύ | εὐρέε | εὐρείᾱ | εὐρέε | εὐρεῖς | εὐρείᾱς | εὐρέᾰ | |||
| Vocative | εὐρύ | εὐρεῖᾰ | εὐρύ | εὐρέε | εὐρείᾱ | εὐρέε | εὐρεῖς | εὐρεῖαι | εὐρέᾰ | |||
References[edit]
- LSJ 8th edition