θεωρία

Ancient Greek

Alternative forms

• θεᾱρία (Doric)
• θεωρίη (Ionic)
• θιαωρία (Boeotian)

Etymology

From θεωρός "spectator," literally "one looking at a show", from *θεᾱ+ϝορός > θε(ε)ωρός (Frisk); derivation from θεός was suggested by Koller Glotta 36, 273ff.

Pronunciation

• (Classical): IPA: [tʰeɔːríaː]
• (Koine): IPA: [tʰɛo̞ːrˈiaː]
• (Byzantine): IPA: [θeorˈia]

Noun

θεωρία (genitive θεωρίας) f, first declension; (theōriā)

1. sending of state-ambassadors (θεωροί)
2. embassy, mission
3. sight, spectacle, viewing
4. consideration, theory, speculation

Inflection

First declension of θεωρίᾱ, θεωρίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ θεωρίᾱ	τώ θεωρίᾱ	αἱ θεωρίαι
Genitive	τῆς θεωρίᾱς	τοῖν θεωρίαιν	τῶν θεωριῶν
Dative	τῇ θεωρίᾳ	τοῖν θεωρίαιν	ταῖς θεωρίαις
Accusative	τήν θεωρίᾱν	τώ θεωρίᾱ	τάς θεωρίᾱς
Vocative	θεωρίᾱ	θεωρίᾱ	θεωρίαι

Derived terms

• θεωρητός
• θεωρητικός

Descendants

• English: theory
• Greek: θεωρία
• Latin: theoria
• Russian: теория (teórija) f.
• Spanish: teoría
• French: théorie

References

• Bauer lexicon
• Liddell & Scott, LSJ
• Strong’s concordance number: G2335

---

Greek

Noun

θεωρία (theoría) f.

1. theory

Inflection

declension of θεωρία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	η θεωρία	οι θεωρίες
genitive (γενική)	της θεωρίας	των θεωριών
accusative (αιτιατική)	την θεωρία	τις θεωρίες
vocative (κλητική)	θεωρία	θεωρίες

Related terms

• θεωρητικός
• θεωρώ
• θεωρείο
• θωριά