κατηγορία

Ancient Greek

Alternative forms

• κατηγορίη (Ionic)

Etymology

From κατηγορέω (katēgoreō, “I accuse, speak against”), from κατά (kata, “against”) + ἀγορεύω (agoreuō, “I speak”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /katɛ͜ɛɡorí.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kateːɣoríaː/

• (4th AD Koine): IPA: /katiɣoría/

• (10th AD Byzantine): IPA: /katiɣoría/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /katiɣoɾía/

Noun

κατηγορία (genitive κατηγορίας) f, first declension; (katēgoriā)

1. charge, accusation
2. (logic) predication, category

Inflection

First declension of κατηγορίᾱ, κατηγορίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κατηγορίᾱ	κατηγορίᾱ	κατηγορίαι
Genitive	κατηγορίᾱς	κατηγορίαιν	κατηγοριῶν
Dative	κατηγορίᾳ	κατηγορίαιν	κατηγορίαις
Accusative	κατηγορίᾱν	κατηγορίᾱ	κατηγορίᾱς
Vocative	κατηγορίᾱ	κατηγορίᾱ	κατηγορίαι

Descendants

• Russian: категория (kategórija) f

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G2724

---

Greek

Noun

κατηγορία (katigoría) f,   plural κατηγορίες

1. category

   Άρθρα στην κατηγορία "Ουσιαστικά"

   Articles in the category "Nouns"

2. accusation, charge

   Η κατηγορία εναντίον μας ήταν …

   The charge against us was …

Declension

declension of κατηγορία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	κατηγορία	κατηγορίες
genitive (γενική)	κατηγορίας	κατηγοριών
accusative (αιτιατική)	κατηγορία	κατηγορίες
vocative (κλητική)	κατηγορία	κατηγορίες

Antonyms

• αβανιά f (“false accusation”)