κλάω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *kly-. Cognates include Latin calamitās.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /klá.ɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kláoː/

• (4th AD Koine): IPA: /kláo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /kláo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /kláo/

Verb

κλάω (klaō)

1. to break, break off, break into pieces
2. (of geometric lines, passive) to be broken or deflected
3. to break, weaken, frustrate

Inflection

    Present: κλῶ, κλῶμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κλῶ	κλᾷς	κλᾷ	κλᾶτον	κλᾶτον	κλῶμεν	κλᾶτε	κλῶσι(ν)
	subjunctive	κλῶ	κλᾷς	κλᾷ	κλᾶτον	κλᾶτον	κλῶμεν	κλᾶτε	κλῶσι(ν)
	optative	κλῴην/ κλῷμι	κλῴης/ κλῷς	κλῴη/ κλῷ	κλῴητον/ κλῷτον	κλῳήτην/ κλῴτην	κλῴημεν/ κλῷμεν	κλῴητε/ κλῷτε	κλῴησαν/ κλῷεν
	imperative		κλά	κλάτω	κλᾶτον	κλάτων		κλᾶτε	κλώντων
middle/ passive	indicative	κλῶμαι	κλᾷ	κλᾶται	κλᾶσθον	κλᾶσθον	κλώμεθα	κλᾶσθε	κλῶνται
	subjunctive	κλῶμαι	κλᾷ	κλᾶται	κλᾶσθον	κλᾶσθον	κλώμεθα	κλᾶσθε	κλῶνται
	optative	κλῴμην	κλῷο	κλῷτο	κλῷσθον	κλῴσθην	κλῴμεθα	κλῶσθε	κλῷντο
	imperative		κλῶ	κλάσθω	κλᾶσθον	κλάσθων		κλᾶσθε	κλάσθων
		active				middle/passive
infinitive		κλᾶν				κλᾶσθαι
participle		κλῶν , κλῶσα , κλῶν				κλώμενος , κλωμένη , κλώμενον

    Present: κλάομαι, κλάομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κλάω	κλάεις	κλάει	κλάετον	κλάετον	κλάομεν	κλάετε	κλάουσι(ν)
	subjunctive	κλάω	κλάῃς	κλάῃ	κλάητον	κλάητον	κλάωμεν	κλάητε	κλάωσι(ν)
	optative	κλάοιμι	κλάοις	κλάοι	κλάοιτον	κλαοίτην	κλάοιμεν	κλάοιτε	κλάοιεν
	imperative		κλά	κλαέτω	κλάετον	κλαέτων		κλάετε	κλαόντων
middle/ passive	indicative	κλάομαι	κλάει/ κλάῃ	κλάεται	κλάεσθον	κλάεσθον	κλαόμεθα	κλάεσθε	κλάονται
	subjunctive	κλάωμαι	κλάῃ	κλάηται	κλάησθον	κλάησθον	κλαώμεθα	κλάησθε	κλάωνται
	optative	κλαοίμην	κλάοιο	κλάοιτο	κλάοισθον	κλαοίσθην	κλαοίμεθα	κλάοισθε	κλάοιντο
	imperative		κλάου	κλαέσθω	κλάεσθον	κλαέσθων		κλάεσθε	κλαέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κλάειν				κλάεσθαι
participle		κλάων , κλάουσα , {{{2}}}αον				κλαόμενος , κλαομένη , κλαόμενον

    Imperfect: ἔκλων, ἐκλώμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκλων	ἔκλας	ἔκλα	ἐκλᾶτον	ἐκλάτην	ἐκλῶμεν	ἐκλᾶτε	ἔκλων
middle/ passive		ἐκλώμην	ἐκλῶ	ἐκλᾶτο	ἐκλᾶσθον	ἐκλάσθην	ἐκλώμεθα	ἐκλᾶσθε	ἐκλῶντο

    Imperfect: ἔκλαον, ἐκλαόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκλαον	ἔκλαες	ἔκλαε	ἐκλάετον	ἐκλαέτην	ἐκλάομεν	ἐκλάετε	ἔκλαον
middle/ passive		ἐκλαόμην	ἐκλάου	ἐκλάετο	ἐκλάεσθον	ἐκλαέσθην	ἐκλαόμεθα	ἐκλάεσθε	ἐκλάοντο

    Future: κλάσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κλάσω	κλάσεις	κλάσει	κλάσετον	κλάσετον	κλάσομεν	κλάσετε	κλάσουσι(ν)
	optative	κλάσοιμι	κλάσοις	κλάσοι	κλάσοιτον	κλασοίτην	κλάσοιμεν	κλάσοιτε	κλάσοιεν
middle	indicative	κλάσομαι	κλάσει/ κλάσῃ	κλάσεται	κλάσεσθον	κλάσεσθον	κλασόμεθα	κλάσεσθε	κλάσονται
	optative	κλασοίμην	κλάσοιο	κλάσοιτο	κλάσοισθον	κλασοίσθην	κλασοίμεθα	κλάσοισθε	κλάσοιντο
passive	indicative	κλασθήσομαι	κλασθήσει/ κλασθήσῃ	κλασθήσεται	κλασθήσεσθον	κλασθήσεσθον	κλασθησόμεθα	κλασθήσεσθε	κλασθήσονται
	optative	κλασθησοίμην	κλασθήσοιο	κλασθήσοιτο	κλασθήσοισθον	κλασθησοίσθην	κλασθησοίμεθα	κλασθήσοισθε	κλασθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κλάσειν			κλάσεσθαι		κλασθήσεσθαι
participle		κλάσων , κλάσουσα , κλάσον			κλασόμενος , κλασομένη , κλασόμενον		κλασθησόμενος , κλασθησομένη , κλασθησόμενον

    Aorist: ἔκλασα, ἐκλασάμην, ἐκλάσθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκλασα	ἔκλασας	ἔκλασε	ἐκλάσατον	ἐκλασάτην	ἐκλάσαμεν	ἐκλάσατε	ἔκλασαν
	subjunctive	κλάσω	κλάσῃς	κλάσῃ	κλάσητον	κλάσητον	κλάσωμεν	κλάσητε	κλάσωσι(ν)
	optative	κλάσαιμι	κλάσαις/ κλάσειας	κλάσαι/ κλάσειε	κλάσαιτον	κλασαίτην	κλάσαιμεν	κλάσαιτε	κλάσαιεν/ κλάσειαν
	imperative		κλάσον	κλασάτω	κλάσατον	κλασάτων		κλάσατε	κλασάντων
middle	indicative	ἐκλασάμην	ἐκλάσω	ἐκλάσατο	ἐκλάσασθον	ἐκλασάσθην	ἐκλασάμεθα	ἐκλάσασθε	ἐκλάσαντο
	subjunctive	κλάσωμαι	κλάσῃ	κλάσηται	κλάσησθον	κλάσησθον	κλασώμεθα	κλάσησθε	κλάσωνται
	optative	κλασαίμην	κλάσαιο	κλάσαιτο	κλάσαισθον	κλασαίσθην	κλασαίμεθα	κλάσαισθε	κλάσαιντο
	imperative		κλάσαι	κλασάσθω	κλάσασθον	κλασάσθων		κλάσασθε	κλασάσθων
passive	indicative	ἐκλάσθην	ἐκλάσθης	ἐκλάσθη	ἐκλάσθητον	ἐκλασθήτην	ἐκλάσθημεν	ἐκλάσθητε	ἐκλάσθησαν
	subjunctive	κλασθῶ	κλασθῇς	κλασθῇ	κλασθῆτον	κλασθῆτον	κλασθῶμεν	κλασθῆτε	κλασθῶσι(ν)
	optative	κλασθείην	κλασθείης	κλασθείη	κλασθεῖτον/ κλασθείητον	κλασθείτην/ κλασθειήτην	κλασθεῖμεν/ κλασθείημεν	κλασθεῖτε/ κλασθείητε	κλασθεῖεν/ κλασθείησαν
	imperative		κλάσθητι	κλασθήτω	κλάσθητον	κλασθήτων		κλάσθητε	κλασθέντων
		active			middle		passive
infinitive		κλάσαι			κλάσασθαι		κλασθῆναι
participle	m	κλάσας			κλασάμενος		κλασθείς
	f	κλάσασα			κλασαμένη		κλασθεῖσα
	n	κλάσαν			κλασάμενον		κλασθέν

    Perfect: κέκλασμαι

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	κέκλασμαι	κέκλασαι	κέκλασται	κέκλασθον	κέκλασθον	κεκλάσμεθα	κέκλασθε	κεκλασμένοι εἰσί
	subjunctive	κεκλασμένος ὦ	κεκλασμένος ᾖς	κεκλασμένος ᾖ	κεκλασμένω ἦτον	κεκλασμένω ἦτον	κεκλασμένοι ὦμεν	κεκλασμένοι ἦτε	κεκλασμένοι ὦσι
	optative	κεκλασμένος εἴην	κεκλασμένος εἴης	κεκλασμένος εἴη	κεκλασμένοι εἴητον/ κεκλασμένοι εἶτον	κεκλασμένω εἰήτην/ κεκλασμένω εἴτην	κεκλασμένοι εἴημεν/ κεκλασμένοι εἶμεν	κεκλασμένοι εἴητε/ κεκλασμένοι εἶτε	κεκλασμένοι εἴησαν/ κεκλασμένοι εἶεν
	imperative		κέκλασο	κεκλάσθω	κέκλασθον	κεκλάσθων		κέκλασθε	κεκλάσθων
		infinitive				participle
infinitive		κεκλάσθαι				κεκλασμένος , κεκλασμένη , κεκλασμένον

References

• LSJ 8th edition