κυβέρνησις
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Alternative spellings
[edit] Pronunciation
- (Classical): IPA: [kʉbérnɛːsis]
- (Koine): IPA: [cybˈɛrneːsis]
- (Byzantine): IPA: [cyβˈernisis]
[edit] Noun
κυβέρνησις (genitive κυβερνήσεως) f, third declension; (kubernēsis)
[edit] Inflection
Third declension of κῠβέρνησῐς, κῠβερνήσεως
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἡ κῠβέρνησῐς | τώ κῠβερνήσει | αἱ κῠβερνήσεις |
| Genitive | τῆς κῠβερνήσεως | τοῖν κῠβερνησέοιν | τῶν κῠβερνήσεων |
| Dative | τῇ κῠβερνήσει | τοῖν κῠβερνησέοιν | ταῖς κῠβερνήσεσῐ(ν) |
| Accusative | τήν κῠβέρνησῐν | τώ κῠβερνήσει | τάς κῠβερνήσεις |
| Vocative | κῠβέρνησῐ | κῠβερνήσει | κῠβερνήσεις |
Third declension of κῠβέρνησῐς, κῠβερνήσιος (Ionic, Epic)
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἡ κῠβέρνησῐς | τώ κῠβερνήσιε | αἱ κῠβερνήσιες |
| Genitive | τῆς κῠβερνήσιος | τοῖν κῠβερνησίοιν | τῶν κῠβερνησίων |
| Dative | τῇ κῠβερνήσῑ, κῠβερνήσει | τοῖν κῠβερνησίοιν | ταῖς κῠβερνήσῐσῐ(ν), κῠβερνησίεσῐ(ν), κῠβερνήσεσῐ(ν) |
| Accusative | τήν κῠβέρνησῐν | τώ κῠβερνήσιε | τάς κῠβερνήσῑς, κῠβερνήσιᾰς |
| Vocative | κῠβέρνησι | κῠβερνήσιε | κῠβερνήσιες |
[edit] References
Strong’s concordance number: G2941
