μανία

See also -μανία

Ancient Greek

Alternative forms

• μανίη (Ionic)

Etymology

From μαίνομαι (mainomai, “I am mad”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /maní.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /maníaː/

• (4th AD Koine): IPA: /manía/

• (10th AD Byzantine): IPA: /manía/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /manía/

Noun

μανία (genitive μανίας) f, first declension; (maniā)

1. madness, frenzy, enthusiasm
2. mad desire

Inflection

First declension of μανίᾱ, μανίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	μανίᾱ	μανίᾱ	μανίαι
Genitive	μανίᾱς	μανίαιν	μανιῶν
Dative	μανίᾳ	μανίαιν	μανίαις
Accusative	μανίᾱν	μανίᾱ	μανίᾱς
Vocative	μανίᾱ	μανίᾱ	μανίαι

Descendants

• English: mania
• Russian: мания (mánija) f

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G3130

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek μανία (mania, “madness”).

Pronunciation

• IPA: [ma'nia]
• Hyphenation: μα‧νί‧α

Noun

μανία (manía) f,   plural μανίες

1. mania
2. rage, frenzy
3. obsession

Declension

declension of μανία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	μανία	μανίες
genitive (γενική)	μανίας	μανιών
accusative (αιτιατική)	μανία	μανίες
vocative (κλητική)	μανία	μανίες

Derived terms

• μαινόμενος
• μαίνομαι
• μανιάζω
• μανιακός
• μάνιασμα
• μανιασμένος
• μανιώδης
• μανιωδώς