μυθολογία

Ancient Greek

Etymology

From μυθολογέω "I tell tales", from μυθολόγος "legend", from μῦθος "story" + λέγω "I say"

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /my͜ytʰoloɡí.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /myːtʰoloɣíaː/

• (4th AD Koine): IPA: /myθoloɣía/

• (10th AD Byzantine): IPA: /myθoloʝía/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /miθoloʝía/

Noun

μυθολογία (genitive μυθολογίας) f, first declension; (mūthologiā)

1. romance, fiction, legend
2. story-telling

Inflection

First declension of μῡθολογίᾱ, μῡθολογίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ μῡθολογίᾱ	τὼ μῡθολογίᾱ	αἱ μῡθολογίαι
Genitive	τῆς μῡθολογίᾱς	τοῖν μῡθολογίαιν	τῶν μῡθολογιῶν
Dative	τῇ μῡθολογίᾳ	τοῖν μῡθολογίαιν	ταῖς μῡθολογίαις
Accusative	τὴν μῡθολογίᾱν	τὼ μῡθολογίᾱ	τὰς μῡθολογίᾱς
Vocative	μῡθολογίᾱ	μῡθολογίᾱ	μῡθολογίαι

Descendants

English: mythology

Russian: мифология (mifológija) f

References

• LSJ

---

Greek

Noun

μυθολογία (mythología) f,   plural μυθολογίες

1. mythology

Declension

declension of μυθολογία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	μυθολογία	μυθολογίες
genitive (γενική)	μυθολογίας	μυθολογιών
accusative (αιτιατική)	μυθολογία	μυθολογίες
vocative (κλητική)	μυθολογία	μυθολογίες

Related terms

• μύθος m (“myth”)

See also

• Μυθολογία on the Greek Wikipedia.el.Wikipedia