μόνος

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

From *μόνϝος. Past that is uncertain, but could be related to μανός (manos), “‘rare’”).

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [mónos]
  • (Koine): IPA: [mˈo̞no̞s]
  • (Byzantine): IPA: [mˈonos]

[edit] Adjective

μόνος m., μόνη f., μόνον n.; first/second declension; (monos)

  1. alone, forsaken, solitary
  2. only
  3. unique

[edit] Inflection

    First and second declension of μόνος, μόνη, μόνον
Number Singular Dual Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative μόνος μόνη μόνον μόνω μόνα μόνω μόνοι μόναι μόνα
Genitive μόνου μόνης μόνου μόνοιν μόναιν μόνοιν μόνων μόνων μόνων
Dative μόνῳ μόνῃ μόνῳ μόνοιν μόναιν μόνοιν μόνοις μόναις μόνοις
Accusative μόνον μόνην μόνον μόνω μόνα μόνω μόνους μόνας μόνα
Vocative μόνε μόνη μόνον μόνω μόνα μόνω μόνοι μόναι μόνα

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82"
Personal tools