νικάω

Definition from Wiktionary, the free dictionary

Jump to: navigation, search

[edit] Ancient Greek

present νικῶ, future: νικήσω, aorist: ἐνίκησα, perfect: νενίκηκα, perfect m/p: unknown, aorist passive: ἐνίκηθην

Present: νικῶ (Contracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	νικῶ	νικᾷς	νικᾷ	νικᾶτον	νικᾶτον	νικῶμεν	νικᾶτε	νικῶσι(ν)
	subjunctive	νικῶ	νικᾷς	νικᾷ	νικᾶτον	νικᾶτον	νικῶμεν	νικᾶτε	νικῶσι(ν)
	optative	νικῴην/ νικῷμι	νικῴης/ νικῷς	νικῴη/ νικῷ	νικῴητον/ νικῷτον	νικῳήτην/ νικῴτην	νικῴημεν/ νικῷμεν	νικῴητε/ νικῷτε	νικῴησαν/ νικῷεν
	imperative		νίκα	νικάτω	νικᾶτον	νικάτων		νικᾶτε	νικώντων
middle/ passive	indicative	νικῶμαι	νικᾷ	νικᾶται	νικᾶσθον	νικᾶσθον	νικώμεθα	νικᾶσθε	νικῶνται
	subjunctive	νικῶμαι	νικᾷ	νικᾶται	νικᾶσθον	νικᾶσθον	νικώμεθα	νικᾶσθε	νικῶνται
	optative	νικῴμην	νικῷο	νικῷτο	νικῷσθον	νικῴσθην	νικῴμεθα	νικῶσθε	νικῷντο
	imperative		νικῶ	νικάσθω	νικᾶσθον	νικάσθων		νικᾶσθε	νικάσθων
		active				middle/passive
infinitive		νικᾶν				νικᾶσθαι
participle		νικῶν , νικῶσα , νικῶν				νικώμενος , νικωμένη , νικώμενον

Present: νικάω (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	νικάω	νικάεις	νικάει	νικάετον	νικάετον	νικάομεν	νικάετε	νικάουσι(ν)
	subjunctive	νικάω	νικάῃς	νικάῃ	νικάητον	νικάητον	νικάωμεν	νικάητε	νικάωσι(ν)
	optative	νικάοιμι	νικάοις	νικάοι	νικάοιτον	νικαοίτην	νικάοιμεν	νικάοιτε	νικάοιεν
	imperative		νίκαε	νικαέτω	νικάετον	νικαέτων		νικάετε	νικαόντων
middle/ passive	indicative	νικάομαι	νικάει/ νικάῃ	νικάεται	νικάεσθον	νικάεσθον	νικαόμεθα	νικάεσθε	νικάονται
	subjunctive	νικάωμαι	νικάῃ	νικάηται	νικάησθον	νικάησθον	νικαώμεθα	νικάησθε	νικάωνται
	optative	νικαοίμην	νικάοιο	νικάοιτο	νικάοισθον	νικαοίσθην	νικαοίμεθα	νικάοισθε	νικάοιντο
	imperative		νικάου	νικαέσθω	νικάεσθον	νικαέσθων		νικάεσθε	νικαέσθων
		active				middle/passive
infinitive		νικάειν				νικάεσθαι
participle		νικάων , νικάουσα , νίκαον				νικαόμενος , νικαομένη , νικαόμενον

Imperfect: ἐνίκων (Contracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐνίκων	ἐνίκας	ἐνίκα	ἐνικᾶτον	ἐνικάτην	ἐνικῶμεν	ἐνικᾶτε	ἐνίκων
middle/ passive	indicative	ἐνικώμην	ἐνικῶ	ἐνικᾶτο	ἐνικᾶσθον	ἐνικάσθην	ἐνικώμεθα	ἐνικᾶσθε	ἐνικῶντο

Imperfect: ἐνίκαον (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐνίκaον	ἐνίκaες	ἐνίκaε	ἐνικάετον	ἐνικαέτην	ἐνικάομεν	ἐνικάετε	ἐνίκαον
middle/ passive	indicative	ἐνικαόμην	ἐνικάου	ἐνικάετο	ἐνικάεσθον	ἐνικαέσθην	ἐνικαόμεθα	ἐνικάεσθε	ἐνικάοντο