οδοντίατρος
Definition from Wiktionary, the free dictionary
[edit] Greek
[edit] Noun
οδοντίατρος (odontíatros) c., plural οδοντίατροι
[edit] Declension
declension of οδοντίατρος
| singular (ενικός) | plural (πληθυντικός) | |
|---|---|---|
| nominative (ονομαστική) | ο οδοντίατρος | οι οδοντίατροι |
| genitive (γενική) | του οδοντιάτρου | των οδοντιάτρων |
| accusative (αιτιατική) | τον οδοντίατρο | τους οδοντιάτρους |
| vocative (κλητική) | οδοντίατρε | οδοντίατροι |
