οἰκουμενικός

Ancient Greek

Etymology

From οἰκουμένη (oikoumenē, “the inhabited world”), from οἰκέω (oikeō, “I inhabit, dwell”), from οἶκος (oikos, “house”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [o͜ɪkoːmenikós]
• (Koine): IPA: [yːkuːmɛnikˈo̞s]
• (Byzantine): IPA: [ykumenikˈos]

Adjective

οἰκουμενικός m., οἰκουμενική f., οἰκουμενικόν n.; first/second declension; (oikoumenikos)

1. from or open to the whole world

Inflection

    First and second declension of οἰκουμενικός, οἰκουμενική, οἰκουμενικόν

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	οἰκουμενικός	οἰκουμενική	οἰκουμενικόν		οἰκουμενικώ	οἰκουμενικά	οἰκουμενικώ		οἰκουμενικοί	οἰκουμενικαί	οἰκουμενικά
Genitive	οἰκουμενικοῦ	οἰκουμενικῆς	οἰκουμενικοῦ		οἰκουμενικοῖν	οἰκουμενικαῖν	οἰκουμενικοῖν		οἰκουμενικῶν	οἰκουμενικῶν	οἰκουμενικῶν
Dative	οἰκουμενικῷ	οἰκουμενικῇ	οἰκουμενικῷ		οἰκουμενικοῖν	οἰκουμενικαῖν	οἰκουμενικοῖν		οἰκουμενικοῖς	οἰκουμενικαῖς	οἰκουμενικοῖς
Accusative	οἰκουμενικόν	οἰκουμενικήν	οἰκουμενικόν		οἰκουμενικώ	οἰκουμενικά	οἰκουμενικώ		οἰκουμενικούς	οἰκουμενικάς	οἰκουμενικά
Vocative	οἰκουμενικέ	οἰκουμενική	οἰκουμενικόν		οἰκουμενικώ	οἰκουμενικά	οἰκουμενικώ		οἰκουμενικοί	οἰκουμενικαί	οἰκουμενικά

References

• LSJ