πειρατής

Greek

Noun

πειρατής (peiratís) m,   plural πειρατές

1. pirate, sea robber

   Πειρατές του Aιγαίου

   Pirates of the Aegian.

2. (figuratively) copier of copyright materials

Declension

declension of πειρατής

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	πειρατής	πειρατές
genitive (γενική)	πειρατή	πειρατών
accusative (αιτιατική)	πειρατή	πειρατές
vocative (κλητική)	πειρατή	πειρατές

Related terms

• πειρατεία (peirateía) f (piracy)