πλήρης

Greek

Etymology

Ultimately from Proto-Indo-European *pleh₁-.

Pronunciation

• IPA: [ˈpliris]
• Hyphenation: πλή‧ρης

Adjective

πλήρης m  (plíris)   feminine πλήρης, neuter πλήρες

1. complete, full

   πλήρες ωράριο λειτουργίας

   full-time operation

Declension

positive forms of πλήρης

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πλήρης	πλήρης	πλήρες	πλήρεις	πλήρεις	πλήρη
genitive	πλήρους	πλήρους	πλήρους	πλήρων	πλήρων	πλήρων
accusative	πλήρη	πλήρη	πλήρες	πλήρεις	πλήρεις	πλήρη
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο πλήρης", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο πλήρης", etc)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πληρέστερος	πληρέστερη	πληρέστερο	πληρέστεροι	πληρέστερες	πληρέστερα
genitive	πληρέστερου	πληρέστερης	πληρέστερου	πληρέστερων	πληρέστερων	πληρέστερων
accusative	πληρέστερο	πληρέστερη	πληρέστερο	πληρέστερους	πληρέστερες	πληρέστερα
vocative	πληρέστερε	πληρέστερη	πληρέστερο	πληρέστεροι	πληρέστερες	πληρέστερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο πληρέστερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πληρέστατος	πληρέστατη	πληρέστατο	πληρέστατοι	πληρέστατες	πληρέστατα
genitive	πληρέστατου	πληρέστατης	πληρέστατου	πληρέστατων	πληρέστατων	πληρέστατων
accusative	πληρέστατο	πληρέστατη	πληρέστατο	πληρέστατους	πληρέστατες	πληρέστατα
vocative	πληρέστατε	πληρέστατη	πληρέστατο	πληρέστατοι	πληρέστατες	πληρέστατα