πολυμαθής

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Etymology

From πολύς (“‘much’”) + μανθάνω (“‘I learn’”).

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [polʉmatʰɛː́s]
  • (Koine): IPA: [po̞lymatʰˈeːs]
  • (Byzantine): IPA: [polymaθˈis]

[edit] Adjective

πολυμαθής m., πολυμαθής f., πολυμαθές n.; third declension; (polumathēs)

  1. Having learnt much, knowing much
    • Ἰσοκράτης, Προς Δημόνικον , 18.1
      Ἐάν ᾖς φιλομαθής, ἔσει πολυμαθής
      If you have a love of learning, you will become educated.
    • Ἀριστοφάνους, Σφήκες, 1175
      ἄγε νυν, ἐπιστήσει λόγους σεμνοὺς λέγειν ἀνδρῶν παρόντων πολυμαθῶν καὶ δεξιῶν
      And now, will you know how to speak of solemn things to these learned and upright men?

[edit] Inflection

    Third declension of πολυμαθής, πολυμαθές
Number Singular Dual Plural
Case \ Gender Masculine / Feminine Neuter Masculine / Feminine Neuter Masculine / Feminine Neuter
Nominative πολυμαθής πολυμαθές πολυμαθεῖ πολυμαθεῖ πολυμαθεῖς πολυμαθῆ
Genitive πολυμαθοῦς πολυμαθοῦς πολυμαθοῖν πολυμαθοῖν πολυμαθῶν πολυμαθῶν
Dative πολυμαθεῖ πολυμαθεῖ πολυμαθοῖν πολυμαθοῖν πολυμαθέσι(ν) πολυμαθέσι(ν)
Accusative πολυμαθῆ πολυμαθές πολυμαθεῖ πολυμαθεῖ πολυμαθεῖς πολυμαθῆ
Vocative πολυμαθές πολυμαθές πολυμαθεῖ πολυμαθεῖ πολυμαθεῖς πολυμαθῆ
This paradigm comes from a contracted epsilon. Note that the accusative plural (πολυμαθεῖς) does not follow the normal pattern for third declension, but rather takes on the form of the nominative.

[edit] Derived terms

[edit] Related terms

[edit] Descendants

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CF%82"
Personal tools
In other languages