πότερος

Ancient Greek

Alternative forms

• κότερος (Ionic)

Etymology

From Proto-Indo-European *kʷoteros, from *kʷos (“which”). Cognates include Sanskrit कतर (katará), Gothic 𐍈𐌰𐌸𐌰𐍂 (hvaÞar) and Lithuanian katràs. Also see ἕτερος (heteros, “other, different”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /póteros/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pótɛros/

• (4th AD Koine): IPA: /póteros/

• (10th AD Byzantine): IPA: /póteros/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /póteɾos/

Adjective

πότερος m, ποτέρα f, πότερον n; first/second declension; (poteros)

1. which of the two?

Inflection

    First and second declension of πότερος, ποτέρᾱ, πότερον

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πότερος	ποτέρᾱ	πότερον		ποτέρω	ποτέρα	ποτέρω		πότεροι	πότεραι	πότερα
Genitive	ποτέρου	ποτέρᾱς	ποτέρου		ποτέροιν	ποτέραιν	ποτέροιν		ποτέρων	ποτέρων	ποτέρων
Dative	ποτέρῳ	ποτέρᾳ	ποτέρῳ		ποτέροιν	ποτέραιν	ποτέροιν		ποτέροις	ποτέραις	ποτέροις
Accusative	πότερον	ποτέρᾱν	πότερον		ποτέρω	ποτέρα	ποτέρω		ποτέρους	ποτέρας	πότερα
Vocative	πότερε	ποτέρᾱ	πότερον		ποτέρω	ποτέρα	ποτέρω		πότεροι	πότεραι	πότερα

References

• LSJ
• Robert S. P. Beekes (2009) Etymological Dictionary of Greek (Brill Academic Publishers)