σκέπτομαι

Ancient Greek

Etymology

Via *skep- from Proto-Indo-European *speḱ-. Cognate to Latin speciō (“I see”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /sképtomă͜ɪ̆/

• (1st BC Egyptian): IPA: /skɛ́ptomɛ/

• (4th AD Koine): IPA: /sképtome/

• (10th AD Byzantine): IPA: /scéftome/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /scéftome/

Verb

σκέπτομαι (skeptomai) present: σκέπτομαι (m) future: σκέψομαι (m) aorist: ἐσκεψάμην (m) perfect: - perfect m/p: ἔσκεμμαι

1. I look about
2. I examine, consider, think
3. I premeditate

Usage notes

Attic writers always use σκοπέω/σκοπέομαι instead of σκέπτομαι in the Present and Imperfect

Derived terms

• σκέψις
• σκεπτικός

References

• LSJ

---

Greek

Verb

σκέπτομαι (sképtomai)    simple past:  σκέφθηκα  or  σκέφτηκα

1. Alternative form of σκέφτομαι (skéftomai).

Conjugation

σκέπτομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	σκέπτομαι	θα σκέπτομαι	σκεπτόμουν, σκεπτόμουνα
2nd person		σκέπτεσαι	θα σκέπτεσαι	σκεπτόσουν, σκεπτόσουνα
3rd person		σκέπτεται	θα σκέπτεται	σκεπτόταν, σκεπτότανε
1st person	pl	σκεπτόμαστε	θα σκεπτόμαστε	σκεπτόμασταν, σκεπτόμαστε2
2nd person		σκέπτεστε, σκεπτόσαστε1	θα σκέπτεστε, σκεπτόσαστε1	σκεπτόσασταν, σκεπτόσαστε2
3rd person		σκέπτονται	θα σκέπτονται	σκέπτονταν, σκεπτόντανε, σκεπτόντουσαν
Perfective		Dependent†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	σκεφθώ, σκεφτώ	θα σκεφθώ, θα σκεφτώ	σκέφθηκα, σκέφτηκα
2nd person		σκεφθείς, σκεφτείς	θα σκεφθείς, σκεφτείς	σκέφθηκες, σκέφτηκες
3rd person		σκεφθεί, σκεφτεί	θα σκεφθεί, σκεφτεί	σκέφθηκε, σκέφτηκε
1st person	pl	σκεφθούμε, σκεφτούμε	θα σκεφθούμε, σκεφτούμε	σκεφθήκαμε, σκεφτήκαμε
2nd person		σκεφθείτε, σκεφτείτε	θα σκεφθείτε, σκεφτείτε	σκεφθήκατε, σκεφτήκατε
3rd person		σκεφθούν, σκεφτούν, σκεφθούνε, σκεφτούνε	θα σκεφθούν, θα σκεφτούν, θα σκεφθούνε, θα σκεφτούνε	σκέφθηκαν, σκέφτηκαν, σκεφθήκανε, σκεφτήκανε
Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—3	σκέψου
2nd person	pl	—3	σκεφθείτε, σκεφτείτε
Perfect tenses
Perfect		έχω σκεφθεί, έχεις σκεφθεί έχει σκεφθεί, …; έχω σκεφτεί, έχεις σκεφτεί έχει σκεφτεί, …
Future perfect		θα έχω σκεφθεί, θα έχεις σκεφθεί, θα έχει σκεφθεί, …; θα έχω σκεφτεί, θα έχεις σκεφτεί, θα έχει σκεφτεί, …
Past perfect		είχα σκεφθεί, είχες σκεφθεί, είχε σκεφθεί, …; είχα σκεφτεί, είχες σκεφτεί, είχε σκεφτεί, …
Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc
When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
†  The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle.     The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existance of these forms is doubtful