σκοπέω

Ancient Greek

Alternative forms

• σκοπεύω (skopeuō)

Etymology

From σκέπτομαι (skeptomai, “I look around”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /skopé.ɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /skopɛ́oː/

• (4th AD Koine): IPA: /skopéo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /skopéo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /skopéo/

Verb

σκοπέω (skopeō) present: σκοπῶ, σκοπέω future: σκοπήσω aorist: ἐσκόπησα perfect m/p: ἐσκόπημαι

1. I look, look at, behold
2. I examine, contemplate, consider
3. I look out for, beware of
4. I inquire, learn

Inflection

Earlier writers use only the present and imperfect, with other tenses supplied by σκέπτομαι (skeptomai).

    Present: σκοπῶ, σκοποῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σκοπῶ	σκοπεῖς	σκοπεῖ	σκοπεῖτον	σκοπεῖτον	σκοποῦμεν	σκοπεῖτε	σκοποῦσι(ν)
	subjunctive	σκοπῶ	σκοπῇς	σκοπῇ	σκοπῆτον	σκοπῆτον	σκοπῶμεν	σκοπῆτε	σκοπῶσι(ν)
	optative	σκοποίην/ σκοποῖμι	σκοποίης/ σκοποῖς	σκοποίη/ σκοποῖ	σκοποίητον/ σκοποῖτον	σκοποιήτην/ σκοποίτην	σκοποίημεν/ σκοποῖμεν	σκοποίητε/ σκοποῖτε	σκοποίησαν/ σκοποῖεν
	imperative		σκόπει	σκοπείτω	σκοπεῖτον	σκοπείτων		σκοπεῖτε	σκοπούντων
middle/ passive	indicative	σκοποῦμαι	σκοπῇ/ σκοπεῖ	σκοπεῖται	σκοπεῖσθον	σκοπεῖσθον	σκοπούμεθα	σκοπεῖσθε	σκοποῦνται
	subjunctive	σκοπῶμαι	σκοπῇ	σκοπῆται	σκοπῆσθον	σκοπῆσθον	σκοπώμεθα	σκοπῆσθε	σκοπῶνται
	optative	σκοποίμην	σκοποῖο	σκοποῖτο	σκοποῖσθον	σκοποίσθην	σκοποίμεθα	σκοποῖσθε	σκοποῖντο
	imperative		σκοποῦ	σκοπείσθω	σκοπεῖσθον	σκοπείσθων		σκοπεῖσθε	σκοπείσθων
		active				middle/passive
infinitive		σκοπεῖν				σκοπεῖσθαι
participle		σκοπῶν , σκοποῦσα , σκοποῦν				σκοπούμενος , σκοπουμένη , σκοπούμενον

    Present: σκοπέω, σκοπέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σκοπέω	σκοπέεις	σκοπέει	σκοπέετον	σκοπέετον	σκοπέομεν	σκοπέετε	σκοπέουσι(ν)
	subjunctive	σκοπέω	σκοπέῃς	σκοπέῃ	σκοπέητον	σκοπέητον	σκοπέωμεν	σκοπέητε	σκοπέωσι(ν)
	optative	σκοπέοιμι	σκοπέοις	σκοπέοι	σκοπέοιτον	σκοπεοίτην	σκοπέοιμεν	σκοπέοιτε	σκοπέοιεν
	imperative		σκόπεε	σκοπεέτω	σκοπεετον	σκοπεέτων		σκοπεετε	σκοπεόντων
middle/ passive	indicative	σκοπέομαι	σκοπέει/ σκοπέῃ	σκοπέεται	σκοπέεσθον	σκοπέεσθον	σκοπεόμεθα	σκοπέεσθε	σκοπέονται
	subjunctive	σκοπέωμαι	σκοπέῃ	σκοπέηται	σκοπέησθον	σκοπέησθον	σκοπεώμεθα	σκοπέησθε	σκοπέωνται
	optative	σκοπεοίμην	σκοπέοιο	σκοπέοιτο	σκοπέοισθον	σκοπεοίσθην	σκοπεοίμεθα	σκοπέοισθε	σκοπέοιντο
	imperative		σκοπέου	σκοπεέσθω	σκοπέεσθον	σκοπεέσθων		σκοπέεσθε	σκοπεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		σκοπέειν				σκοπέεσθαι
participle		σκοπέων , σκοπέουσα , σκόπεον				σκοπεόμενος , σκοπεομένη , σκοπεόμενον

    Imperfect: ἐσκόπουν, ἐσκοπούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσκόπουν	ἐσκόπεις	ἐσκόπει	ἐσκοπεῖτον	ἐσκοπείτην	ἐσκοποῦμεν	ἐσκοπεῖτε	ἐσκόπουν
middle/ passive		ἐσκοπούμην	ἐσκοποῦ	ἐσκοπεῖτο	ἐσκοπεῖσθον	ἐσκοπείσθην	ἐσκοπούμεθα	ἐσκοπεῖσθε	ἐσκοποῦντο

    Imperfect: ἐσκόπεον, ἐσκοπεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσκόπεον	ἐσκόπεες	ἐσκόπεε	ἐσκοπέετον	ἐσκοπεέτην	ἐσκοπέομεν	ἐσκοπέετε	ἐσκόπεον
middle/ passive		ἐσκοπεόμην	ἐσκοπέου	ἐσκοπέετο	ἐσκοπέεσθον	ἐσκοπεέσθην	ἐσκοπεόμεθα	ἐσκοπέεσθε	ἐσκοπέοντο

    Future: σκοπήσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σκοπήσω	σκοπήσεις	σκοπήσει	σκοπήσετον	σκοπήσετον	σκοπήσομεν	σκοπήσετε	σκοπήσουσι(ν)
	optative	σκοπήσοιμι	σκοπήσοις	σκοπήσοι	σκοπήσοιτον	σκοπησοίτην	σκοπήσοιμεν	σκοπήσοιτε	σκοπήσοιεν
middle	indicative	σκοπήσομαι	σκοπήσει/ σκοπήσῃ	σκοπήσεται	σκοπήσεσθον	σκοπήσεσθον	σκοπησόμεθα	σκοπήσεσθε	σκοπήσονται
	optative	σκοπησοίμην	σκοπήσοιο	σκοπήσοιτο	σκοπήσοισθον	σκοπησοίσθην	σκοπησοίμεθα	σκοπήσοισθε	σκοπήσοιντο
		active				middle
infinitive		σκοπήσειν				σκοπήσεσθαι
participle		σκοπήσων , σκοπήσουσα , σκοπῆσον				σκοπησόμενος , σκοπησομένη , σκοπησόμενον

    Aorist: ἐσκόπησα, ἐσκοπησάμην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσκόπησα	ἐσκόπησας	ἐσκόπησε	ἐσκοπήσατον	ἐσκοπησάτην	ἐσκοπήσαμεν	ἐσκοπήσατε	ἐσκόπησαν
	subjunctive	σκοπήσω	σκοπήσῃς	σκοπήσῃ	σκοπήσητον	σκοπήσητον	σκοπήσωμεν	σκοπήσητε	σκοπήσωσι(ν)
	optative	σκοπήσαιμι	σκοπήσαις/ σκοπήσειας	σκοπήσαι/ σκοπήσειε	σκοπήσαιτον	σκοπησαίτην	σκοπήσαιμεν	σκοπήσαιτε	σκοπήσαιεν/ σκοπήσειαν
	imperative		σκόπησον	σκοπησάτω	σκοπήσατον	σκοπησάτων		σκοπήσατε	σκοπησάντων
middle	indicative	ἐσκοπησάμην	ἐσκοπήσω	ἐσκοπήσατο	ἐσκοπήσασθον	ἐσκοπησάσθην	ἐσκοπησάμεθα	ἐσκοπήσασθε	ἐσκοπήσαντο
	subjunctive	σκοπήσωμαι	σκοπήσῃ	σκοπήσηται	σκοπήσησθον	σκοπήσησθον	σκοπησώμεθα	σκοπήσησθε	σκοπήσωνται
	optative	σκοπησαίμην	σκοπήσαιο	σκοπήσαιτο	σκοπήσαισθον	σκοπησαίσθην	σκοπησαίμεθα	σκοπήσαισθε	σκοπήσαιντο
	imperative		σκόπησαι	σκοπησάσθω	σκοπήσασθον	σκοπησάσθων		σκοπήσασθε	σκοπησάσθων
		active				middle
infinitive		σκόπησαι				σκοπήσασθαι
participle	m	σκοπήσας				σκοπησάμενος
	f	σκοπήσασα				σκοπησαμένη
	n	σκόπησαν				σκοπησάμενον

    Perfect: ἐσκόπημαι

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	ἐσκόπημαι	ἐσκόπησαι	ἐσκόπηται	ἐσκόπησθον	ἐσκόπησθον	ἐσκοπήμεθα	ἐσκόπησθε	ἐσκόπηνται
	subjunctive	ἐσκοπημένος ὦ	ἐσκοπημένος ᾖς	ἐσκοπημένος ᾖ	ἐσκοπημένω ἦτον	ἐσκοπημένω ἦτον	ἐσκοπημένοι ὦμεν	ἐσκοπημένοι ἦτε	ἐσκοπημένοι ὦσι
	optative	ἐσκοπημένος εἴην	ἐσκοπημένος εἴης	ἐσκοπημένος εἴη	ἐσκοπημένοι εἴητον/ ἐσκοπημένοι εἶτον	ἐσκοπημένω εἰήτην/ ἐσκοπημένω εἴτην	ἐσκοπημένοι εἴημεν/ ἐσκοπημένοι εἶμεν	ἐσκοπημένοι εἴητε/ ἐσκοπημένοι εἶτε	ἐσκοπημένοι εἴησαν/ ἐσκοπημένοι εἶεν
	imperative		ἐσκόπησο	ἐσκοπήσθω	ἐσκόπησθον	ἐσκοπήσθων		ἐσκόπησθε	ἐσκοπήσθων
		infinitive				participle
infinitive		ἐσκοπήσθαι				ἐσκοπημένος , ἐσκοπημένη , ἐσκοπημένον

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G4648