σοφός
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Pronunciation
[edit] Adjective
σοφός m., σοφή f., σοφόν n.; first/second declension; (sophos)
[edit] Inflection
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||
| Nominative | σοφός | σοφή | σοφόν | σοφώ | σοφά | σοφώ | σοφοί | σοφαί | σοφά | |||
| Genitive | σοφοῦ | σοφῆς | σοφοῦ | σοφοῖν | σοφαῖν | σοφοῖν | σοφῶν | σοφῶν | σοφῶν | |||
| Dative | σοφῷ | σοφῇ | σοφῷ | σοφοῖν | σοφαῖν | σοφοῖν | σοφοῖς | σοφαῖς | σοφοῖς | |||
| Accusative | σοφόν | σοφήν | σοφόν | σοφώ | σοφά | σοφώ | σοφούς | σοφάς | σοφά | |||
| Vocative | σοφέ | σοφή | σοφόν | σοφώ | σοφά | σοφώ | σοφοί | σοφαί | σοφά | |||
[edit] References
Strong’s concordance number: G4680