σπῆλυγξ

Ancient Greek

Etymology

From σπέος (speos, “cave, cavern”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /spɛ́͜ɛlyŋkʰs/

• (1st BC Egyptian): IPA: /spéːlyŋkʰs/

• (4th AD Koine): IPA: /spílyŋxs/

• (10th AD Byzantine): IPA: /spílyŋks/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /spíliŋks/

Noun

σπῆλυγξ (genitive σπήλυγγος) f, third declension; (spēlunks)

1. cave

Inflection

Third declension of σπῆλυγξ, σπήλυγγος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	σπῆλυγξ	σπήλυγγε	σπήλυγγες
Genitive	σπήλυγγος	σπηλύγγοιν	σπηλύγγων
Dative	σπήλυγγῐ	σπηλύγγοιν	σπήλυγξῐ(ν)
Accusative	σπήλυγγᾰ	σπήλυγγε	σπήλυγγᾰς
Vocative	σπῆλυγξ	σπήλυγγε	σπήλυγγες

Synonyms

• σπήλαιον (spēlaion)

References

• LSJ