σταυρός

Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *stā- (“to stand, place; upright pole”). Cognate with Icelandic staur (“a stake, pole”), English stour (“stake, pole”). Compare also staff.

Noun

σταυρός (stavrós) m,   plural σταυροί

1. cross (geometrical figure)

Declension

declension of σταυρός

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	σταυρός	σταυροί
genitive (γενική)	σταυρού	σταυρών
accusative (αιτιατική)	σταυρό	σταυρούς
vocative (κλητική)	σταυρέ	σταυροί

Related terms

• σταυρόλεξο n (stavrólexo, “crossword”)

See also

• Ερυθρός Σταυρός m (Erythrós Stavrós, “Red Cross”)