τάσσω

Ancient Greek

Alternative forms

• τάττω (tattō) (Attic)

Etymology

Proto-Indo-European *taǵ-, whence also Latin tango.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /tás̚sɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /tás̚soː/

• (4th AD Koine): IPA: /tás̚so/

• (10th AD Byzantine): IPA: /tás̚so/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /táso/

Verb

τάσσω (tassō) future: τάξω aorist: ἔταξα perfect: τέταχα perfect m/p: τέταγμαι aorist passive: ἐτάχθην, ἐτάγην

1. I arrange, put in order
2. (military) I arrange soldiers, array, marshal
3. (passive) I fall in, form up
4. I post, station
5. I appoint, assign
6. I undertake
7. I order, command
8. I assess payments
9. I agree upon
10. I impose punishments, laws

Inflection

    Present: τάσσω, τάσσομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τάσσω	τάσσεις	τάσσει	τάσσετον	τάσσετον	τάσσομεν	τάσσετε	τάσσουσι(ν)
	subjunctive	τάσσω	τάσσῃς	τάσσῃ	τάσσητον	τάσσητον	τάσσωμεν	τάσσητε	τάσσωσι(ν)
	optative	τάσσοιμι	τάσσοις	τάσσοι	τάσσοιτον	τασσοίτην	τάσσοιμεν	τάσσοιτε	τάσσοιεν
	imperative		τάσσε	τασσέτω	τάσσετον	τασσέτων		τάσσετε	τασσόντων
middle/ passive	indicative	τάσσομαι	τάσσει/ τάσσῃ	τάσσεται	τάσσεσθον	τάσσεσθον	τασσόμεθα	τάσσεσθε	τάσσονται
	subjunctive	τάσσωμαι	τάσσῃ	τάσσηται	τάσσησθον	τάσσησθον	τασσώμεθα	τάσσησθε	τάσσωνται
	optative	τασσοίμην	τάσσοιο	τάσσοιτο	τάσσοισθον	τασσοίσθην	τασσοίμεθα	τάσσοισθε	τάσσοιντο
	imperative		τάσσου	τασσέσθω	τάσσεσθον	τασσέσθων		τάσσεσθε	τασσέσθων
		active				middle/passive
infinitive		τάσσειν				τάσσεσθαι
participle		τάσσων , τάσσουσα , τάσσον				τασσόμενος , τασσομένη , τασσόμενον

    Imperfect: ἔτασσον, ἐτασσόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτασσον	ἔτασσες	ἔτασσε	ἐτάσσετον	ἐτασσέτην	ἐτάσσομεν	ἐτάσσετε	ἔτασσον
middle/ passive		ἐτασσόμην	ἐτάσσου	ἐτάσσετο	ἐτάσσεσθον	ἐτασσέσθην	ἐτασσόμεθα	ἐτάσσεσθε	ἐτάσσοντο

    Future: τάξω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τάξω	τάξεις	τάξει	τάξετον	τάξετον	τάξομεν	τάξετε	τάξουσι(ν)
	optative	τάξοιμι	τάξοις	τάξοι	τάξοιτον	ταξοίτην	τάξοιμεν	τάξοιτε	τάξοιεν
middle	indicative	τάξομαι	τάξει/ τάξῃ	τάξεται	τάξεσθον	τάξεσθον	ταξόμεθα	τάξεσθε	τάξονται
	optative	ταξοίμην	τάξοιο	τάξοιτο	τάξοισθον	ταξοίσθην	ταξοίμεθα	τάξοισθε	τάξοιντο
passive	indicative	ταχθήσομαι	ταχθήσει/ ταχθήσῃ	ταχθήσεται	ταχθήσεσθον	ταχθήσεσθον	ταχθησόμεθα	ταχθήσεσθε	ταχθήσονται
	optative	ταχθησοίμην	ταχθήσοιο	ταχθήσοιτο	ταχθήσοισθον	ταχθησοίσθην	ταχθησοίμεθα	ταχθήσοισθε	ταχθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		τάξειν			τάξεσθαι		ταχθήσεσθαι
participle		τάξων , τάξουσα , τάξον			ταξόμενος , ταξομένη , ταξόμενον		ταχθησόμενος , ταχθησομένη , ταχθησόμενον

    Future: ταγήσομαι

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ταγήσομαι	ταγήσει/ ταγήσῃ	ταγήσεται	ταγήσεσθον	ταγήσεσθον	ταγησόμεθα	ταγήσεσθε	ταγήσονται
	optative	ταγησοίμην	ταγήσοιο	ταγήσοιτο	ταγήσοισθον	ταγησοίσθην	ταγησοίμεθα	ταγήσοισθε	ταγήσοιντο
		infinitive				participle
		ταγήσεσθαι				ταγησόμενος , ταγησομένη , ταγησόμενον

    Aorist: ἔταξα, ἐταξάμην, ἐτάχθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔταξα	ἔταξας	ἔταξε	ἐτάξατον	ἐταξάτην	ἐτάξαμεν	ἐτάξατε	ἔταξαν
	subjunctive	τάξω	τάξῃς	τάξῃ	τάξητον	τάξητον	τάξωμεν	τάξητε	τάξωσι(ν)
	optative	τάξαιμι	τάξαις/ τάξειας	τάξαι/ τάξειε	τάξαιτον	ταξαίτην	τάξαιμεν	τάξαιτε	τάξαιεν/ τάξειαν
	imperative		τάξον	ταξάτω	τάξατον	ταξάτων		τάξατε	ταξάντων
middle	indicative	ἐταξάμην	ἐτάξω	ἐτάξατο	ἐτάξασθον	ἐταξάσθην	ἐταξάμεθα	ἐτάξασθε	ἐτάξαντο
	subjunctive	τάξωμαι	τάξῃ	τάξηται	τάξησθον	τάξησθον	ταξώμεθα	τάξησθε	τάξωνται
	optative	ταξαίμην	τάξαιο	τάξαιτο	τάξαισθον	ταξαίσθην	ταξαίμεθα	τάξαισθε	τάξαιντο
	imperative		τάξαι	ταξάσθω	τάξασθον	ταξάσθων		τάξασθε	ταξάσθων
passive	indicative	ἐτάχθην	ἐτάχθης	ἐτάχθη	ἐτάχθητον	ἐταχθήτην	ἐτάχθημεν	ἐτάχθητε	ἐτάχθησαν
	subjunctive	ταχθῶ	ταχθῇς	ταχθῇ	ταχθῆτον	ταχθῆτον	ταχθῶμεν	ταχθῆτε	ταχθῶσι(ν)
	optative	ταχθείην	ταχθείης	ταχθείη	ταχθεῖτον/ ταχθείητον	ταχθείτην/ ταχθειήτην	ταχθεῖμεν/ ταχθείημεν	ταχθεῖτε/ ταχθείητε	ταχθεῖεν/ ταχθείησαν
	imperative		τάχθητι	ταχθήτω	τάχθητον	ταχθήτων		τάχθητε	ταχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		τάξαι			τάξασθαι		ταχθῆναι
participle	m	τάξας			ταξάμενος		ταχθείς
	f	τάξασα			ταξαμένη		ταχθεῖσα
	n	τάξαν			ταξάμενον		ταχθέν

    Aorist: ἐτάγην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐτάγην	ἐτάγης	ἐτάγη	ἐτάγητον	ἐταγήτην	ἐτάγημεν	ἐτάγητε	ἐτάγησαν
	subjunctive	ταγῶ	ταγῇς	ταγῇ	ταγῆτον	ταγῆτον	ταγῶμεν	ταγῆτε	ταγῶσι(ν)
	optative	ταγείην	ταγείης	ταγείη	ταγεῖτον/ ταγείητον	ταγείτην/ ταγειήτην	ταγεῖμεν/ ταγείημεν	ταγεῖτε/ ταγείητε	ταγεῖεν/ ταγείησαν
	imperative		τάγηθι	ταγήτω	τάγητον	ταγήτων		τάγητε	ταγέντων
		infinitive				participle
passive		ταγῆναι				ταγείς , ταγεῖσα , ταγέν

    Perfect: τέταχα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τέταχα	τέταχας	τέταχε	τετάχατον	τετάχατον	τετάχαμεν	τετάχατε	τέταχασι(ν)
	subjunctive	τεταχὼς ὦ/ τετάχω	τεταχὼς ᾖς/ τετάχῃς	τεταχὼς ᾖ/ τετάχῃ	τεταχότε ἦτον/ τετάχητον	τεταχότε ἦτον/ τετάχητον	τεταχότες ὦμεν/ τετάχωμεν	τεταχότες ἦτε/ τετάχητε	τεταχότες ὦσι(ν)/ τετάχωσι(ν)
	optative	τεταχὼς εἴην/ τετάχοιμι/ τεταχοίην	τεταχὼς εἴης/ τετάχοις/ τεταχοίης	τεταχὼς εἴη/ τετάχοι/ τεταχοίη	τεταχότε εἴητον/ τεταχότε εἶτον/ τετάχοιτον	τεταχὀτε εἰήτην/ τεταχότε εἴτην/ τεταχοίτην	τεταχότες εἴημεν/ τεταχότες εἶμεν/ τετάχοιμεν	τεταχότες εἴητε/ τεταχότες εἶτε/ τετάχοιτε	τεταχότες εἴησαν/ τεταχότε εἶεν/ τετάχοιεν
	imperative		τεταχὼς ἴσθι	τεταχὼς ἔστω	τεταχότε ἔστον	τεταχότε ἔστων		τεταχότες ἔστε	τεταχόντες ὄντων
middle/ passive	indicative	τέταγμαι	τέταξαι	τέτακται	τέταχθον	τέταχθον	τετάγμεθα	τέταχθε	τεταγμένοι εἰσί
	subjunctive	τεταγμένος ὦ	τεταγμένος ᾖς	τεταγμένος ᾖ	τεταγμένω ἦτον	τεταγμένω ἦτον	τεταγμένοι ὦμεν	τεταγμένοι ἦτε	τεταγμένοι ὦσι
	optative	τεταγμένος εἴην	τεταγμένος εἴης	τεταγμένος εἴη	τεταγμένοι εἴητον/ τεταγμένοι εἶτον	τεταγμένω εἰήτην/ τεταγμένω εἴτην	τεταγμένοι εἴημεν/ τεταγμένοι εἶμεν	τεταγμένοι εἴητε/ τεταγμένοι εἶτε	τεταγμένοι εἴησαν/ τεταγμένοι εἶεν
	imperative		τέταξο	τετάχθω	τέταχθον	τετάχθων		τέταχθε	τετάχθων
		active				middle/passive
infinitive		τεταχέναι				τετάχθαι
participle		τεταχώς , τεταχυῖα , τεταχός				τεταγμένος , τεταγμένη , τεταγμένον

    Pluperfect: ἐτετάχειν/ἐτετάχη

number		singular			dual		plural
pluperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐτετάχειν/ ἐτετάχη	ἐτετάχεις/ ἐτετάχης	ἐτετάχει(ν)	ἐτετάχετον	ἐτεταχέτην	ἐτετάχεμεν	ἐτετάχετε	ἐτετάχεσαν
middle/ passive		ἐτετάγμην	ἐτέταξο	ἐτέτακτο	ἐτέταχθον	ἐτετάχθην	ἐτετάγμεθα	ἐτέταχθε	ἐτεταγμένοι ἦσαν

Derived terms

Derived terms

ἀνατάσσω ἀντιτάσσω ἀποτάσσω διατάσσω

ἐκτάσσω ἐντάσσω ἐπιτάσσω κατατάσσω

μετατάσσω παρατάσσω προστάσσω προτάσσω

συντάσσω ὑποτάσσω

References

• LSJ
• BDAG
• Robert S. P. Beekes (2009) Etymological Dictionary of Greek (Brill Academic Publishers)
• Strong’s concordance number: G5021