τόνος

See also τόννος

Ancient Greek

Etymology

From τείνω (teinō, “I stretch”).

Noun

τόνος (genitive τόνου) m, second declension; (tonos)

1. rope, cord
2. chord
3. tone, note

References

• τόνος in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940
• tone in The Century Dictionary, The Century Co., New York, 1911

---

Greek

Alternative forms

• τόννος (tónnos)

Etymology 1

From Ancient Greek τόνος (tonos, “rope, chord, tone”) From Ancient Greek τείνω (teinō, “to stretch”)

Noun

τόνος (tónos) m,   plural τόνοι

1. (orthography, typography, grammar)  ΄ ,  stress, accent, tonos
2. (music) note, pitch, tone
3. shade

Declension

declension of τόνος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	τόνος	τόνοι
genitive (γενική)	τόνου	τόνων
accusative (αιτιατική)	τόνο	τόνους
vocative (κλητική)	τόνε	τόνοι

See also

( . ) τελεία ( , ) κόμμα, υποδιαστολή ( : ) άνω και κάτω τελεία ( · ) άνω τελεία ( ; ) ερωτηματικό ( ! ) θαυμαστικό

( « » ) εισαγωγικά ( " ) ( “ ) ( ” ) εισαγωγικά ( ' ) ( ‘ ) ( ’ ) εισαγωγικά ( ' ) ( ’ ) απόστροφος ( ¨ ) διαλυτικά ( ΄ ) τόνος

( - ) ενωτικό ( ‒ ) παύλα ( … ) αποσιωπητικά ( ( ) ( ) ) παρένθεση ( [ ) ( ] ) αγκύλη ( { ) ( } ) άγκιστρο

see also: Greek Punctuation and Greek alphabet (Diacritics)

Etymology 2

From French tonne (“ton”)

Noun

τόνος (tónos) m

1. tonne, tonnage (unit of weight)

Declension

declension of τόνος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	τόνος	τόνοι
genitive (γενική)	τόνου	τόνων
accusative (αιτιατική)	τόνο	τόνους
vocative (κλητική)	τόνε	τόνοι

Etymology 3

From Italian tonno (“tuna”), from Latin tunnus, from Ancient Greek θύννος (thunnos)

Noun

τόνος (tónos) m,   plural τόνοι

1. tuna (fish)

Declension

declension of τόνος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	τόνος	τόνοι
genitive (γενική)	τόνου	τόνων
accusative (αιτιατική)	τόνο	τόνους
vocative (κλητική)	τόνε	τόνοι