бунити
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Serbo-Croatian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /bǔːniti/
- Hyphenation: бу‧ни‧ти
Verb [edit]
бу́нити (Latin spelling búniti) impf.
Conjugation [edit]
Conjugation of бунити
| Infinitive: бунити | Present verbal adverb: бу́не̄ћи́ | Past verbal adverb: - | Verbal noun: бу́ње̄ње | ||||
| Number | Singular | Plural | |||||
| Person | 1st | 2nd | 3rd | 1st | 2nd | 3rd | |
| Verbal forms | ја |
ти |
он / она / оно |
ми |
ви |
они / оне / она |
|
| Present |
буним | буниш | буни | бунимо | буните | буне | |
| Future |
Future I |
бунит ћу1 бунићу |
бунит ћеш1 бунићеш |
бунит ће1 буниће |
бунит ћемо1 бунићемо |
бунит ћете1 бунићете |
бунит ће1 буниће |
| Future II |
будем бунио2 | будеш бунио2 | буде бунио2 | будемо бунили2 | будете бунили2 | буду бунили2 | |
| Past |
Perfect |
бунио2 сам | бунио2 си | бунио2 je | бунили2 смо | бунили2 сте | бунили2 су |
| Pluperfect |
био сам бунио2 | био си бунио2 | био је бунио2 | били смо бунили2 | били сте бунили2 | били су бунили2 | |
| Imperfect |
буњах | буњаше | буњаше | буњасмо | буњасте | буњаху | |
| Conditional I |
бунио2 бих | бунио2 би | бунио2 би | бунили2 бисмо | бунили2 бисте | бунили2 би | |
| Conditional II |
био бих бунио2 | био би бунио2 | био би бунио2 | били бисмо бунили2 | били бисте бунили2 | били би бунили2 | |
| Imperative |
- | буни | - | бунимо | буните | - | |
| Active past participle |
бунио m / бунила f / бунило n | бунили m / буниле f / бунила n | |||||
| 1 Standard Croatian spelling: others omit the infinitive suffix completely and bind the clitic. 2 For the masculine; agent of feminine or neuter gender would use the feminine and neuter gender forms of the active past participle and the auxiliary verb, respectively. |
|||||||