грокнуть
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Russian [edit]
Verb [edit]
грокнуть • (gróknut') pf. (see грокать)
Conjugation [edit]
| perfective aspect | ||
|---|---|---|
| infinitive | гро́кнуть | |
| corresponding verbs | normal | reflexive |
| imperfective | гро́кать | |
| perfective | гроќнуть | |
| future tense | singular | plural |
| 1st person | я гро́кну | мы гро́кнем |
| 2nd person | ты гро́кнешь | вы гро́кнете |
| 3rd person | он, она́, оно́ гро́кнет | они́ гро́кнут |
| imperative | (ты) гро́кни | (вы) гро́кните |
| past tense | singular | plural |
| masculine | я, ты, он гро́кнул | мы, вы, они́ гро́кнули |
| feminine | я, ты, она́ гро́кнула | |
| neuter | оно́ гро́кнуло | |
| past participle active | гро́кнувший | |
| past participle passive | ||
| past adverbial participle | гро́кнув | |
| verbal nouns | ||