караван
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Russian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /kərɐˈvan/
Noun [edit]
караван • (karaván) m
Declension [edit]
declension of караван
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | карава́н | карава́ны |
| genitive | карава́на | карава́нов |
| dative | карава́ну | карава́нам |
| accusative | карава́н | карава́ны |
| instrumental | карава́ном | карава́нами |
| prepositional | карава́не | карава́нах |
Related terms [edit]
Serbo-Croatian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /karǎʋaːn/
- Hyphenation: ка‧ра‧ван
Noun [edit]
кара̀ва̄н m (Latin spelling karàvān)
- caravan (vehicle)
Declension [edit]
declension of караван
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | кара̀ва̄н | каравани |
| genitive | карава́на | каравана |
| dative | каравану | караванима |
| accusative | караван | караване |
| vocative | караване | каравани |
| locative | каравану | караванима |
| instrumental | караваном | караванима |