наркоман
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Bulgarian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /nərkoˈman/
Noun [edit]
наркоман (narkomán) m (feminine наркоманка)
- A male drug addict, a male dope fiend, a male druggie
Inflection [edit]
inflection of наркоман
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | наркоман | наркомани |
| definite (subject form) |
наркоманът | наркоманите |
| definite (object form) |
наркомана | |
| count form | — | наркомана |
| vocative form | наркомане | наркомани |
Russian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /nərkɐˈman/
Noun [edit]
наркоман • (narkomán) m
Declension [edit]
declension of наркоман
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | наркома́н | наркома́ны |
| genitive | наркома́на | наркома́нов |
| dative | наркома́ну | наркома́нам |
| accusative | наркома́на | наркома́нов |
| instrumental | наркома́ном | наркома́нами |
| prepositional | наркома́не | наркома́нах |
Related terms [edit]
Serbo-Croatian [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /narkǒmaːn/
- Hyphenation: нар‧ко‧ман
Noun [edit]
нарко̀ма̄н m (Latin spelling narkòmān)
Declension [edit]
declension of наркоман
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | нарко̀ма̄н | наркомани |
| genitive | наркома́на | наркомана |
| dative | наркоману | наркоманима |
| accusative | наркомана | наркомане |
| vocative | наркомане | наркомани |
| locative | наркоману | наркоманима |
| instrumental | наркоманом | наркоманима |