урын

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Bashkir[edit]

Etymology[edit]

From Old Turkic orun, from Proto-Turkic *or- (place).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [uˈrɯ̞n]
  • Hyphenation: у‧рын

Noun[edit]

урын (urïn)

  1. place; location, position
    Өй түрендәге диванда телевизор ҡарап ултырған инәй беҙҙе күргәс, урынынан тормаҡсы итте, уға үҙебеҙ яҡынланыҡ.
    Öy türendäge divanda televizor qarap ultïrğan inäy beððe kürgäs, urïnïnan tormaqsï itte, uğa üðebeð yaqïnlanïq.
    When the grandma watching TV in the back part of the house saw us, (she) attempted to rise from her place, (but) we ourselves came up to her.
  2. Space for something, or to carry out an activity; room
  3. position (job), post, office
    Етәксе урыны.
    Yetäkse urïnï.
    Management position.
  4. sleeping place, bed
    Урын һалыу.
    Urïn halïw.
    Make the bed.

Declension[edit]

Derived terms[edit]