ҡолаҡ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Bashkir[edit]

Ҡолаҡ
Ҡояштың ҡолағы (sense 2)
Гитараның ҡолаҡтары (sense 3)

Etymology[edit]

From Old Turkic qulğaq, qulqaq, qulχaq, qulaq, from Proto-Turkic *Kul-kak (ear).

Cognate with Karachay-Balkar къулакъ (qulaq), Karakalpak qulaq, Kazakh құлақ (qulaq), Southern Altai, Kyrgyz кулак (kulak), Shor қулақ (qulaq), Turkish kulak, Azeri, Crimean Tatar qulaq, Turkmen gulak, Uzbek quloq, Uyghur قۇلاق (qulaq) etc.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [qʊ̞ˈɫɑq]
  • Hyphenation: ҡо‧лаҡ

Noun[edit]

ҡолаҡ (qolaq)

  1. ear, ears
    Ауыҙы ни әйткәнде ҡолағы ишетмәй.
    Awïðï ni äytkände qolağï išetmäy.
    (One's) ears do not hear what (his) mouth utters.
    Сит кешенең ҡолағына ят булып ишетелгән атамалар шул төбәктә тыуып үҫкәндәр өсөн ҙур мәғәнәгә эйә.
    Sit kešeneñ qolağïna yat bulïp išetelgän atamalar šul töbäktä tïwïp üθkändär ösön ður mäğänägä eyä.
    The place names that sound strange to a foreigner's ears, have a deep meaning for those who were born and grew up in that region.
  2. hearing, ability to hear
  3. (astronomy) halo
  4. (music) A string pin, a tuning peg in a stringed instrument

Declension[edit]