Հնարակերտ
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Armenian [edit]
Etymology [edit]
From Old Armenian Հնարակերտ; see it for more.
Pronunciation [edit]
- (Eastern Armenian) IPA: [hənɑɾɑˈkɛɾt]
Proper noun [edit]
Հնարակերտ • (Hnarakert)
Declension [edit]
i-type, inanimate (Eastern Armenian)
| singular (uncountable) | ||
|---|---|---|
| nominative | Հնարակերտ (Hnarakert) | |
| nominative definite | Հնարակերտը/Հնարակերտն (Hnarakertə/Hnarakertn) | |
| dative | Հնարակերտի (Hnarakerti) | |
| dative definite | Հնարակերտին (Hnarakertin) | |
| ablative | Հնարակերտից (Hnarakerticʿ) | |
| instrumental | Հնարակերտով (Hnarakertov) | |
| locative | Հնարակերտում (Hnarakertum) | |
External links [edit]
- Search “Հնարակերտ” in the Eastern Armenian National Corpus.
Old Armenian [edit]
Alternative forms [edit]
Etymology [edit]
From the Iranian given name *Hūnara-, borne by the city's founder, from *hūnara- (“manly, possessing vital force”); compare Old Persian (ūvnara, “energy, skill”), Sanskrit सूनर (sūnara, “possessing vital force”); + -ա- + կերտ.
Proper noun [edit]
Հնարակերտ • (Hnarakert)
Descendants [edit]
- Armenian: Հնարակերտ
References [edit]
- Анаит Периханян (1993), Материалы к этимологическому словарю древнеармянского языка (Ереван: Издадельство НАН РА), on page 32
