ակն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian ակն (akn); see below.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ակն (akn)

  1. (archaic) eye
  2. (archaic) Alternative form of ակ (ak).

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]


Old Armenian[edit]

Eye iris.jpg

Etymology[edit]

Ultimately from Proto-Indo-European *h₃ekʷ- (eye). The exact route of derivation is disputed. Martirosyan proposes derivation from Proto-Armenian *ak(k)n, from *akʰkon, from *akʰ-, from Proto-Indo-European *h₃kʷ-, for the suffix comparing -կն (-kn) and Ancient Greek ὄκκον (okkon). Other senses are formed by various associations with "eye".

Noun[edit]

ակն (akn

  1. eye
    յակն անկանելyakn ankanel — to be noticed, appear
    ակն արկանելakn arkanel — to cast eyes upon
    յակն արկանելyakn arkanel — to show; to review, to read
    զակն արկանելzakn arkanel — to despise, turn away
    յակն առնուլyakn aṙnul — to like; to have an eye to, watch, take care of
    ակն ածելakn acel — to venerate, respect; to take care of
    ակն առնուլakn aṙnul — to show a respect of persons; to be partial
    ակն դնելakn dnel — to desire, look with desire
    յակն գալyakn gal — to appear, come into sight
    ակն տալakn tal — to look, watch
    ընդ ակն խոցելənd akn xocʿel — to break the heart
    զակամբ գալzakamb gal — to cloud the eyes
    առ ական դիպելaṙ akan dipel — to meet, bump into, see by accident
    ընդ ակամբ հայիլənd akamb hayil — to scowl, look surly at, sulk
    ընդ ակամբ ակնարկելənd akamb aknarkel — to scowl
    յականէ յանուանէyakanē yanuanē — by name, specially, expressly
    յական թօթափելyakan tʿōtʿapʿel — in the twinkling of an eye, instantaneously
    ակն յայտնի, ակն յանդիմանakn yaytni, akn yandiman — in presence of, visibly, openly
    առ ականէaṙ akanē — ostentatiously
    ակն ի խոնարհakn i xonarh — quite confused
    կորովաբիբ ակնkorovabib akn — Argus-eyed, piercing eye
    ակն կառուցեալ հայելakn kaṙucʿeal hayel — to look fixedly
    ակն ընդ ական, ատամն ընդ ատամանakn ənd akan, atamn ənd atamaneye for an eye, a tooth for a tooth
    ակն լուսոյ, ակն տուընջեան, ակն արեւուakn lusoy, akn tuənǰean, akn arewu — the sun, the eye of the sun

Declension[edit]

Usage notes[edit]

The word was used only in singular and referred to one eye. For plural աչք (ačʿkʿ) was used.

Related terms[edit]

Descendants[edit]

Noun[edit]

ակն (akn

  1. hope, expectation
    ակն ունելakn unel — to hope, to expect
  2. hole, ditch
    ակն ուռկանիakn uṙkani — hole of a fishing net
    ակն տապարիakn tapari — the orifice of the hatchet, axe
    ակն գերեզմանիakn gerezmani — grave, tomb
    ական հատանելakan hatanel — to mine, to dig a pit, to bore a wall
  3. spring, source, origin of water
  4. bud, germ
  5. the central point of the bars of a cross
  6. precious stone, jewel, gem
    ակն վանիakn vani — rock crystal
    բազմագունի ակնbazmaguni akn — succinum (yellow amber)
  7. type of a sea mollusk
  8. measure

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • ակն in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University
  • ակն in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • ակն in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • “akn” in Hrach Martirosyan (2010), Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon, Leiden, Boston: Brill Academic Publishers, page 22