բարք

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian բարք (barkʿ); see below.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

բարք (barkʿ)

  1. disposition, temper, character
  2. (in the plural) mores, customs; habits, morals and manners

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

The root is բար- (bar-) +‎ (-kʿ), of unknown origin. From the same root are բարի (bari), -բար (-bar), իբր (ibr), երբ (erb).

Noun[edit]

բարք (barkʿpl 

  1. manners, morals, custom, disposition, inclination, conduct, manner of acting
    բոյս բարուցboys barucʿ ― nature, character, natural disposition, inclination
    բարք քաղցունքbarkʿ kʿałcʿunkʿ ― good manners, morals
    անբիծ, անարատ բարքanbic, anarat barkʿ ― pure morals
    խրոխտ բարքxroxt barkʿ ― proud character
    խանգարել, եղծանել զբարսxangarel, ełcanel zbars ― to corrupt the morals
    ամոքել զբարսamokʿel zbars ― to soften the morals
    յիւրոց բարուցն, ի կամաց բարուցն, կամաւոր բարուք, բարուք յօժարութեանyiwrocʿ barucʿn, i kamacʿ barucʿn, kamawor barukʿ, barukʿ yōžarutʿean ― willingly, spontaneously

Declension[edit]

Usage notes[edit]

The word has the following combining forms: բար- (bar-), բարք- (barkʿ-), բարե- (bare-), բարոյ- (baroy-), բարու- (baru-).

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • բարք in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • բարք in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • բարք in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University