դեւ

Old Armenian

Etymology

From earlier *դէւ (dēw), from Middle Persian dēv (“evil spirit”). Modern Persian form is دیو (dīv), Avestan form was 𐬛𐬀𐬉𐬬𐬀 (daēva). Borrowed also into Georgian as დევი (devi). See daeva for more.

Noun

դեւ • (dew)  (singular genitive դիւի, plural genitive դիւաց)

1. spectre, ghost, spirit
2. good spirit, angel
3. evil spirit, demon, devil
4. pagan priest
5. idol

Declension

i-a-type

	singular		plural
nominative	դեւ (dew)		դեւք (dewkʿ)
genitive	դիւի (diwi)		դիւաց (diwacʿ)
dative	դիւի (diwi)		դիւաց (diwacʿ)
accusative	դեւ (dew)		դեւս (dews)
accusative definite	զդեւ (zdew)		զդեւս (zdews)
ablative	ի դիւէ (i diwē)		ի դիւաց (i diwacʿ)
instrumental	դիւաւ (diwaw)		դիւաւք = դիւօք (diwawkʿ = diwōkʿ)
locative	ի դիւի (i diwi)		ի դեւս (i dews)

Derived terms

անդեւ բազմադեւ դեւպետ դիւաբախ դիւաբախիմ դիւաբախութիւն դիւաբար դիւաբերան դիւաբնակ դիւաբնակութիւն դիւագին դիւագնիմ դիւագործ դիւագունդ դիւագրգիռ դիւադարան դիւադարման դիւադէմ դիւաերգ դիւազգեաց դիւազգեցիկ դիւազգեցութիւն դիւազգի դիւալլուկ դիւախաբ դիւախանգարիմ

դիւախրոխտ դիւախօս դիւակախարդ դիւակամ դիւական դիւակից դիւակոչ դիւակործան դիւահալած դիւահաղորդ դիւահար դիւահարեմ դիւահարիմ դիւահարութիւն դիւահմայութիւն դիւահոտ դիւաձար դիւաձոյլ դիւաձօն դիւաճենճեր դիւամոլ դիւամոլոր դիւային դիւանամ դիւանման դիւանոց

դիւանուէր դիւանուն դիւաշունչ դիւապաշտ դիւապաշտութիւն դիւապատիր դիւապատկեր դիւապետ դիւասարսափ դիւասարսուռ դիւասերմ դիւատանջ դիւատեսակ դիւատուր դիւարած դիւացամոլ դիւացոյց դիւափակ դիւափաղանգ ծանրադիւութիւն մեծադիւութիւն չարադեւ չարադեւութիւն չարադիւակ չարադիւութիւն

Descendants

• Armenian: դև (dev)

References

• “դեւ” in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian-English (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
• “դեւ” in G. Awetikʿean, X. Siwrmēlean, M. Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
• “դեւ” in Hračʿeay Ačaṙean (1926–35), Hayerēn armatakan baṙaran (Yerevan: Yerevan State University), 2nd ed., 1971–79