հայերէն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Contents

Old Armenian [edit]

Etymology [edit]

From հայ +‎ -երէն.

Adverb [edit]

հայերէն  (hayerēn)

  1. in Armenian

Adjective [edit]

հայերէն  (hayerēn)  (singular genitive հայերենի)

  1. Armenian
    հայերէն գիր (hayerēn gir) — Armenian writing
    հայերէն տառիւք (hayerēn taṙiwkʿ) — in Armenian letters or characters
    հայերէն լեզու, դպրութիւն (hayerēn lezu, dprutʿiwn) — the Armenian language, literature
  2. (as a noun) Armenian language
    ուսանել զհայերէն (usanel zhayerēn) — to learn, to study Armenian
    հայերէն թարգմանել (hayerēn tʿargmanel) — to translate into Armenian
    հայերէն գիտ՞էք, խօսի՞ք (hayerēn gitēkʿ, xōsikʿ) — do you know Armenian? do you speak Armenian?

Descendants [edit]

References [edit]

  • հայերէն in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian-English (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
  • հայերէն in G. Awetikʿean, X. Siwrmēlean, M. Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)