հին

Armenian

Etymology

From Old Armenian հին (hin).

Pronunciation

• IPA: [hin]

Adjective

հին • (hin), superlative ամենահին (amenahin)

1. old; ancient

   հին վերարկու (hin verarku) — old coat

   հին խնդիր (hin xndir) — old problem

Declension

nominalized adjective, i-type, inanimate (Eastern Armenian)

	singular		plural
nominative	հին (hin)		հներ (hner)
nominative definite	հինը/հինն (hinə/hinn)		հները/հներն (hnerə/hnern)
dative	հնի (hni)		հների (hneri)
dative definite	հնին (hnin)		հներին (hnerin)
ablative	հնից (hnicʿ)		հներից (hnericʿ)
instrumental	հնով (hnov)		հներով (hnerov)
locative	հնում (hnum)		հներում (hnerum)

possessive forms, (Eastern Armenian)

	1st person possession (my)
	singular		plural
nominative	հինս (hins)		հներս (hners)
dative	հնիս (hnis)		հներիս (hneris)
ablative	հնիցս (hnicʿs)		հներիցս (hnericʿs)
instrumental	հնովս (hnovs)		հներովս (hnerovs)
locative	հնումս (hnums)		հներումս (hnerums)
	2nd person possession (your)
	singular		plural
nominative	հինդ (hind)		հներդ (hnerd)
dative	հնիդ (hnid)		հներիդ (hnerid)
ablative	հնիցդ (hnicʿd)		հներիցդ (hnericʿd)
instrumental	հնովդ (hnovd)		հներովդ (hnerovd)
locative	հնումդ (hnumd)		հներումդ (hnerumd)

Antonyms

• նոր (nor)

External links

• Search “հին” in the Eastern Armenian National Corpus.

---

Old Armenian

Etymology

From Proto-Indo-European *sénos.

Adjective

հին • (hin)  

1. old, worn, decayed

   հին կտակարան (hin ktakaran) — the Old Testament

   հին մատեանք (hin mateankʿ) — ancient codices

   ի հնումն եւ ի նորումն (i hnumn ew i norumn) — in ancient and modern law

   հին լուսին (hin lusin) — waning moon

2. ancient, antique

   հինք (hinkʿ) — the ancients; antiquity

   ի հնումն (i hnumn) — anciently, formerly, a longtime since, in days of yore

   ի հին/ի հնոց ժամանակաց, ի հնոց ժամանակաց հետէ (i hin/i hnocʿ žamanakacʿ, i hnocʿ žamanakacʿ hetē) — ab antiquo

   հին աւուրց (hin awurcʿ) — old, aged in years, grown old

   հին աւուրցն (hin awurcʿn) — Ancient of days, the Eternal, the Most High

   հին աւուրց մանուկն (hin awurcʿ manukn) — the Eternal Son

   հին աւուրց զօրական (hin awurcʿ zōrakan) — a veteran

   անտառ հին աւուրց մայրեաց (antaṙ hin awurcʿ mayreacʿ) — a forest of ancient cedars

   հին աւուրց ատելութիան (hin awurcʿ atelutʿian) — rancour, inveterate hate

Declension

o-type

	singular		plural
nominative	հին (hin)		հինք (hinkʿ)
genitive	հնոյ (hnoy)		հնոց (hnocʿ)
dative	հնոյ (hnoy)		հնոց (hnocʿ)
accusative	հին (hin)		հինս (hins)
accusative definite	զհին (zhin)		զհինս (zhins)
ablative	ի հնոյ, ի հնմէ (i hnoy, i hnmē)		ի հնոց (i hnocʿ)
instrumental	հնով (hnov)		հնովք (hnovkʿ)
locative	ի հնում (i hnum)		ի հինս (i hins)
Note the irregular ablative and locative.

Derived terms

անհին անհնութիւն հինամեայ հինժամանակեայ հինօրեայ հնաբուն հնագէտ հնագիտագոյն հնագիտակ հնագիտական

հնագիտութիւն հնագիր հնագոյն հնագրական հնագրեանք հնագրութիւն հնախօս հնախօսութիւն հնածու հնակաղ

հնական հնահազ հնամի հնանամ հնապատմութիւն հնապատում հնոտի հնութիւն

Descendants

• Armenian: հին (hin)

References

• “հին” in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian-English (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
• “հին” in G. Awetikʿean, X. Siwrmēlean, M. Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
• “հին” in Hračʿeay Ačaṙean (1926–35), Hayerēn armatakan baṙaran (Yerevan: Yerevan State University), 2nd ed., 1971–79
• Hrach Martirosyan (2009), Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon (Brill Academic Publishers), page 409