մեծութիւն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From մեծ (mec, big, large) +‎ -ութիւն (-utʿiwn).

Noun[edit]

մեծութիւն (mecutʿiwn

  1. greatness, thickness, size, capaciousness
  2. volume
  3. grandeur, greatness, power, magnificence, majesty, elevation, exaltation
    մեծափարթամ մեծությունmecapʿartʿam mecutʿyun ― great fortune, wealth
    աշխարհական մեծությունքašxarhakan mecutʿyunkʿ ― human greatness
    լնուլ մեծութեամբքlnul mecutʿeambkʿ ― to load with riches
    ի մեծութիւն հասանելi mecutʿiwn hasanel ― to attain to dignity or honours
    կորուսանել զմեծութիւնս իւրkorusanel zmecutʿiwns iwr ― to lose one's fortune
    մերկանալ ի մեծությունթեանցmerkanal i mecutʿyuntʿeancʿ ― to sacrifice one's fortune
    մեծութիւնդmecutʿiwnd ― Your Grace
  4. (figuratively) capacity

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • մեծութիւն in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy