սերմն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From սերիմ (serim) +‎ -մն (-mn).

Noun[edit]

սերմն (sermn) (singular genitive սերման, plural genitive սերմանց, plural սերմանք or սերմունք)

  1. seed, grain; berry; corn, pulse, etc.
    սերմն արութեանsermn arutʿean — sperm
    ելանել արութիւն սերմանelanel arutʿiwn serman — to be afflicted with gonorrhea
    սերմն ձկանցsermn jkancʿ — spawn
    սերմն շաղգամիsermn šałgami — rapeseed
    սերմն առնուլ կնոջsermn aṙnul knoǰ — to conceive
    ի սերմն տալ զցորեանi sermn tal zcʿorean — to sow corn
  2. (figuratively) progeny, race, descendants
  3. germ, bud, seeds
  4. cause, principle
  5. (botany) cotyledon

Declension[edit]

Usage notes[edit]

The word has three combining forms: the oldest սերման- (serman-), middle սերմն- (sermn-), the latest սերմ- (serm-).

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • սերմն in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University
  • սերմն in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • սերմն in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy