علم
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Arabic [edit]
Etymology [edit]
From the root ع ل م (IPA: /ʕ-l-m/) (Other: ʿ-l-m).
Pronunciation [edit]
-
ʿilm (file)
Verb [edit]
عَلِمَ • (ʿálima) perfect — يَعْلَمُ (yaʿlamu) imperfect — Verb form I
- to know, to have knowledge, to be cognizant, to be aware
- to be informed, to be familiar, to be acquainted
- to perceive, to discern, to find out, to learn
عَلّمَ • (ʿállama) perfect — يُعَلِّمُ (yuʿallimu) imperfect — Verb form II
Conjugation [edit]
conjugation of عَلَّمَ (ʿallama) — verb form ii
| verbal noun المصدر |
تَعْلِيمٌ (taʿlīmun) | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اسم الفاعل |
مُعَلِّمٌ (muʿallimun) | |||||||||||
| passive participle اسم المفعول |
مُعَلَّمٌ (muʿallamun) | |||||||||||
| active voice الفعل المعلوم |
||||||||||||
| singular المفرد |
dual المثنى |
plural الجمع |
||||||||||
| 1st person المتكلم |
2nd person المخاطب |
3rd person الغائب |
2nd person المخاطب |
3rd person الغائب |
1st person المتكلم |
2nd person المخاطب |
3rd person الغائب |
|||||
| perfect indicative الماضي |
m | عَلَّمْتُ (ʿallamtu) |
عَلَّمْتَ (ʿallamta) |
عَلَّمَ (ʿallama) |
عَلَّمْتُمَا (ʿallamtumā) |
عَلَّمَا (ʿallamā) |
عَلَّمْنَا (ʿallamnā) |
عَلَّمْتُمْ (ʿallamtum) |
عَلَّمُوا (ʿallamū) |
|||
| f | عَلَّمْتِ (ʿallamti) |
عَلَّمَتْ (ʿallamat) |
عَلَّمَتَا (ʿallamatā) |
عَلَّمْتُنَّ (ʿallamtunna) |
عَلَّمْنَ (ʿallamna) |
|||||||
| imperfect indicative المضارع |
m | أُعَلِّمُ (ʾuʿallimu) |
تُعَلِّمُ (tuʿallimu) |
يُعَلِّمُ (yuʿallimu) |
تُعَلِّمَانِ (tuʿallimāni) |
يُعَلِّمَانِ (yuʿallimāni) |
نُعَلِّمُ (nuʿallimu) |
تُعَلِّمُونَ (tuʿallimūna) |
يُعَلِّمُونَ (yuʿallimūna) |
|||
| f | تُعَلِّمِينَ (tuʿallimīna) |
تُعَلِّمُ (tuʿallimu) |
تُعَلِّمَانِ (tuʿallimāni) |
تُعَلِّمْنَ (tuʿallimna) |
يُعَلِّمْنَ (yuʿallimna) |
|||||||
| subjunctive المضارع المنصوب |
m | أُعَلِّمَ (ʾuʿallima) |
تُعَلِّمَ (tuʿallima) |
يُعَلِّمَ (yuʿallima) |
تُعَلِّمَا (tuʿallimā) |
يُعَلِّمَا (yuʿallimā) |
نُعَلِّمَ (nuʿallima) |
تُعَلِّمُوا (tuʿallimū) |
يُعَلِّمُوا (yuʿallimū) |
|||
| f | تُعَلِّمِي (tuʿallimī) |
تُعَلِّمَ (tuʿallima) |
تُعَلِّمَا (tuʿallimā) |
تُعَلِّمْنَ (tuʿallimna) |
يُعَلِّمْنَ (yuʿallimna) |
|||||||
| jussive المضارع المجزوم |
m | أُعَلِّمْ (ʾuʿallim) |
تُعَلِّمْ (tuʿallim) |
يُعَلِّمْ (yuʿallim) |
تُعَلِّمَا (tuʿallimā) |
يُعَلِّمَا (yuʿallimā) |
نُعَلِّمْ (nuʿallim) |
تُعَلِّمُوا (tuʿallimū) |
يُعَلِّمُوا (yuʿallimū) |
|||
| f | تُعَلِّمِي (tuʿallimī) |
تُعَلِّمْ (tuʿallim) |
تُعَلِّمَا (tuʿallimā) |
تُعَلِّمْنَ (tuʿallimna) |
يُعَلِّمْنَ (yuʿallimna) |
|||||||
| imperative الأمر |
m | عَلِّمْ (ʿallim) |
عَلِّمَا (ʿallimā) |
عَلِّمُوا (ʿallimū) |
||||||||
| f | عَلِّمِي (ʿallimī) |
عَلِّمْنَ (ʿallimna) |
||||||||||
| passive voice الفعل المجهول |
||||||||||||
| singular المفرد |
dual المثنى |
plural الجمع |
||||||||||
| 1st person المتكلم |
2nd person المخاطب |
3rd person الغائب |
2nd person المخاطب |
3rd person الغائب |
1st person المتكلم |
2nd person المخاطب |
3rd person الغائب |
|||||
| perfect indicative الماضي |
m | عُلِّمْتُ (ʿullimtu) |
عُلِّمْتَ (ʿullimta) |
عُلِّمَ (ʿullima) |
عُلِّمْتُمَا (ʿullimtumā) |
عُلِّمَا (ʿullimā) |
عُلِّمْنَا (ʿullimnā) |
عُلِّمْتُمْ (ʿullimtum) |
عُلِّمُوا (ʿullimū) |
|||
| f | عُلِّمْتِ (ʿullimti) |
عُلِّمَتْ (ʿullimat) |
عُلِّمَتَا (ʿullimatā) |
عُلِّمْتُنَّ (ʿullimtunna) |
عُلِّمْنَ (ʿullimna) |
|||||||
| imperfect indicative المضارع |
m | أُعَلَّمُ (ʾuʿallamu) |
تُعَلَّمُ (tuʿallamu) |
يُعَلَّمُ (yuʿallamu) |
تُعَلَّمَانِ (tuʿallamāni) |
يُعَلَّمَانِ (yuʿallamāni) |
نُعَلَّمُ (nuʿallamu) |
تُعَلَّمُونَ (tuʿallamūna) |
يُعَلَّمُونَ (yuʿallamūna) |
|||
| f | تُعَلَّمِينَ (tuʿallamīna) |
تُعَلَّمُ (tuʿallamu) |
تُعَلَّمَانِ (tuʿallamāni) |
تُعَلَّمْنَ (tuʿallamna) |
يُعَلَّمْنَ (yuʿallamna) |
|||||||
| subjunctive المضارع المنصوب |
m | أُعَلَّمَ (ʾuʿallama) |
تُعَلَّمَ (tuʿallama) |
يُعَلَّمَ (yuʿallama) |
تُعَلَّمَا (tuʿallamā) |
يُعَلَّمَا (yuʿallamā) |
نُعَلَّمَ (nuʿallama) |
تُعَلَّمُوا (tuʿallamū) |
يُعَلَّمُوا (yuʿallamū) |
|||
| f | تُعَلَّمِي (tuʿallamī) |
تُعَلَّمَ (tuʿallama) |
تُعَلَّمَا (tuʿallamā) |
تُعَلَّمْنَ (tuʿallamna) |
يُعَلَّمْنَ (yuʿallamna) |
|||||||
| jussive المضارع المجزوم |
m | أُعَلَّمْ (ʾuʿallam) |
تُعَلَّمْ (tuʿallam) |
يُعَلَّمْ (yuʿallam) |
تُعَلَّمَا (tuʿallamā) |
يُعَلَّمَا (yuʿallamā) |
نُعَلَّمْ (nuʿallam) |
تُعَلَّمُوا (tuʿallamū) |
يُعَلَّمُوا (yuʿallamū) |
|||
| f | تُعَلَّمِي (tuʿallamī) |
تُعَلَّمْ (tuʿallam) |
تُعَلَّمَا (tuʿallamā) |
تُعَلَّمْنَ (tuʿallamna) |
يُعَلَّمْنَ (yuʿallamna) |
|||||||
Noun [edit]
عِلْمٌ • (ʿilm) m, plural علوم (ʿulūm)
- knowledge, learning, lore
- cognition, acquaintance
- information
- perception, knowledge
- (plural) science
-
- العلوم (al-ʿulūm) — the natural sciences
-
- ilm
Noun [edit]
عَلَمٌ • (ʿálam) m, plural أعلام (ʾaʿlām)
- sign, token, mark, badge
- harelip
- road sign, guidepost
- flag, banner
- authority, luminary, star, personage, distinguished man
Related terms [edit]
Persian [edit]
Etymology [edit]
From Arabic علم (ʿilm).
Noun [edit]
علم • ('elm), plural علوم ('olum)
Synonyms [edit]
- دانش (dâneš)
Related terms [edit]
Noun [edit]
علم • ('alam), plural علمها ('alam-hâ)
Synonyms [edit]
Urdu [edit]
Etymology [edit]
From Arabic علم (ʿilm).
Noun 1 [edit]
علم • ('ilm) m, Hindi spelling इल्म