अद्वैत
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Hindi [edit]
Etymology [edit]
From Sanskrit अद्वैत (advéta, “not two”)
Noun [edit]
अद्वैत • (advait) m
- absolute oneness, one without a second, non duality.
- monism
- a branch of Hinduism, advaita vedanta.
Related terms [edit]
References [edit]
- McGregor, R.S, ed. The Oxford Hindi-English Dictionary, Oxford university press. 1993
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
अ- (a-, “not”) + द्वैत (dvaita, “dual”)
Adjective [edit]
अद्वैत (ádvaita)
- non-dual (ŚBr., etc.)
- unrivalled
- unique
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of अद्वैत
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अद्वैतः (advaitaḥ) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैतान् (advaitān) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
Feminine ā-stem declension of अद्वैत
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अद्वैता (advaitā) | अद्वैते (advaite) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैते (advaite) | अद्वैते (advaite) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैताम् (advaitām) | अद्वैते (advaite) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Instrumental | अद्वैतया (advaitayā) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैताभिः (advaitābhiḥ) |
| Dative | अद्वैतायै (advaitāyai) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैताभ्यः (advaitābhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतायाः (advaitāyāḥ) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैताभ्यः (advaitābhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतायाः (advaitāyāḥ) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैतायाम् (advaitāyām) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतासु (advaitāsu) |
Neuter a-stem declension of अद्वैत
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
Noun [edit]
अद्वैत (ádvaita) m
- non-duality
- belief that the universal soul and the individual soul are one
- belief that spirit and matter are one
- absolute truth
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of अद्वैत
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अद्वैतः (advaitaḥ) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैतान् (advaitān) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
Usage notes [edit]
In the instrumental singular अद्वैतेन (advaitena), it has the adverbial value of "only."
Proper noun [edit]
अद्वैत (ádvaita) m and n
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of अद्वैत
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अद्वैतः (advaitaḥ) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैतान् (advaitān) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
Neuter a-stem declension of अद्वैत
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0019
