आख्यात
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit[edit]
Verb[edit]
आख्यात (ākhyāta)
- passive past participle of आख्याति (ākhyāti)
Declension[edit]
Masculine a-stem declension of आख्यात
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | आख्यातः (ākhyātaḥ) | आख्यातौ (ākhyātau) | आख्याताः (ākhyātāḥ) |
| Vocative | आख्यात (ākhyāta) | आख्यातौ (ākhyātau) | आख्याताः (ākhyātāḥ) |
| Accusative | आख्यातम् (ākhyātam) | आख्यातौ (ākhyātau) | आख्यातान् (ākhyātān) |
| Instrumental | आख्यातेन (ākhyātena) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातैः (ākhyātaiḥ) |
| Dative | आख्याताय (ākhyātāya) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातेभ्यः (ākhyātebhyaḥ) |
| Ablative | आख्यातात् (ākhyātāt) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातेभ्यः (ākhyātebhyaḥ) |
| Genitive | आख्यातस्य (ākhyātasya) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातानाम् (ākhyātānām) |
| Locative | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातेषु (ākhyāteṣu) |
Feminine ā-stem declension of आख्यात
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | आख्याता (ākhyātā) | आख्याते (ākhyāte) | आख्याताः (ākhyātāḥ) |
| Vocative | आख्याते (ākhyāte) | आख्याते (ākhyāte) | आख्याताः (ākhyātāḥ) |
| Accusative | आख्याताम् (ākhyātām) | आख्याते (ākhyāte) | आख्याताः (ākhyātāḥ) |
| Instrumental | आख्यातया (ākhyātayā) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्याताभिः (ākhyātābhiḥ) |
| Dative | आख्यातायै (ākhyātāyai) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्याताभ्यः (ākhyātābhyaḥ) |
| Ablative | आख्यातायाः (ākhyātāyāḥ) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्याताभ्यः (ākhyātābhyaḥ) |
| Genitive | आख्यातायाः (ākhyātāyāḥ) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातानाम् (ākhyātānām) |
| Locative | आख्यातायाम् (ākhyātāyām) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातासु (ākhyātāsu) |
Neuter a-stem declension of आख्यात
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | आख्यातम् (ākhyātam) | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातानि (ākhyātāni) |
| Vocative | आख्यात (ākhyāta) | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातानि (ākhyātāni) |
| Accusative | आख्यातम् (ākhyātam) | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातानि (ākhyātāni) |
| Instrumental | आख्यातेन (ākhyātena) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातैः (ākhyātaiḥ) |
| Dative | आख्याताय (ākhyātāya) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातेभ्यः (ākhyātebhyaḥ) |
| Ablative | आख्यातात् (ākhyātāt) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातेभ्यः (ākhyātebhyaḥ) |
| Genitive | आख्यातस्य (ākhyātasya) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातानाम् (ākhyātānām) |
| Locative | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातेषु (ākhyāteṣu) |
Noun[edit]
आख्यात (ākhyāta) n
Declension[edit]
Neuter a-stem declension of आख्यात
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | आख्यातम् (ākhyātam) | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातानि (ākhyātāni) |
| Vocative | आख्यात (ākhyāta) | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातानि (ākhyātāni) |
| Accusative | आख्यातम् (ākhyātam) | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातानि (ākhyātāni) |
| Instrumental | आख्यातेन (ākhyātena) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातैः (ākhyātaiḥ) |
| Dative | आख्याताय (ākhyātāya) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातेभ्यः (ākhyātebhyaḥ) |
| Ablative | आख्यातात् (ākhyātāt) | आख्याताभ्याम् (ākhyātābhyām) | आख्यातेभ्यः (ākhyātebhyaḥ) |
| Genitive | आख्यातस्य (ākhyātasya) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातानाम् (ākhyātānām) |
| Locative | आख्याते (ākhyāte) | आख्यातयोः (ākhyātayoḥ) | आख्यातेषु (ākhyāteṣu) |
References[edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0129
