आदिकाव्य
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit[edit]
Etymology[edit]
आदि (ādi, “first”) + काव्य (kāvya, “court poem”)
Noun[edit]
आदिकाव्य (ādikāvya) n
- first court poem, an appellation of the Ramayana
Declension[edit]
Neuter a-stem declension of आदिकाव्य
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | आदिकाव्यम् (ādikāvyam) | आदिकाव्ये (ādikāvye) | आदिकाव्यानि (ādikāvyāni) |
| Vocative | आदिकाव्य (ādikāvya) | आदिकाव्ये (ādikāvye) | आदिकाव्यानि (ādikāvyāni) |
| Accusative | आदिकाव्यम् (ādikāvyam) | आदिकाव्ये (ādikāvye) | आदिकाव्यानि (ādikāvyāni) |
| Instrumental | आदिकाव्येन (ādikāvyena) | आदिकाव्याभ्याम् (ādikāvyābhyām) | आदिकाव्यैः (ādikāvyaiḥ) |
| Dative | आदिकाव्याय (ādikāvyāya) | आदिकाव्याभ्याम् (ādikāvyābhyām) | आदिकाव्येभ्यः (ādikāvyebhyaḥ) |
| Ablative | आदिकाव्यात् (ādikāvyāt) | आदिकाव्याभ्याम् (ādikāvyābhyām) | आदिकाव्येभ्यः (ādikāvyebhyaḥ) |
| Genitive | आदिकाव्यस्य (ādikāvyasya) | आदिकाव्ययोः (ādikāvyayoḥ) | आदिकाव्यानाम् (ādikāvyānām) |
| Locative | आदिकाव्ये (ādikāvye) | आदिकाव्ययोः (ādikāvyayoḥ) | आदिकाव्येषु (ādikāvyeṣu) |
References[edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0137
